Παρασκευή, 19 Νοεμβρίου 2010

αλλαγή

οχι δεν ήταν σύνθημα αναλώσιμο σε αφίσσα προεκλογική
ούτε εκγύμνασης πρόσταγμα  σε στατόπεδο νεοσυλλέκτων

ήταν μόνο μια δειλή εσωτερική φωνή
που σε κατανάγκασε σε νέα τροπή

σκέψεων που είχαν τελματώσει για καιρό
ακλόνητων πεποιθήσεων,στείρων συναισθήματων
αμετάκλητων δηλώσεων και αμετακύλητων θέσεων 
που βούλιαζαν την κίνησή σου από καιρό
 σαν σε μαλακή άμμο.

όχι δεν ήταν ο περίσιος σου όγκος που σε καθήλωνε ,
ουτε τα χρόνια σου που ανηφόριζαν στο μεσόστρατο της ζωής
ήταν μόνο μια μάταιη προσδοκία
 ο εγωιστικός σου τρόπος να βλέπεις τα πράγματα 
αυτός που σε βύθιζε στη σπείρα της επανάληψης των ίδιων πάντοτε λαθών.

καλοδεχούμενη κι ας άργησες λοιπόν
καλώς όρισες  κι ας σε φοβάμαι
πιάσε το χέρι μου και πάμε........ 

1 σχόλιο:

pandora είπε...

πού πάμε αγαπημένη μου φίλη; οι δρόμοι είναι κυκλικοί...
χαίρομαι που σε ξαναβρίσκω!