Σάββατο, 24 Ιανουαρίου 2009

αντί για ευχαριστώ

απρόσμενα δώρα ανέλπιστα
κατέφθασαν εντελώς άξαφνα
από δισδιάστατους φίλους
άγνωστους αλλά ωραίους

και εγώ αντί για ευχαριστώ
στίχους τους έφτιαξα
και έμμετρα εξέφρασα
ότι θελω από καρδιάς να πω

Άδειες στιγμές και γυμνές
οι ζεστές σας φωνές
όμορφα τις ντύσανε
για πολλά με πείσανε
και με συγκινήσανε

το λιτό μου δισάκι ή αλλιώς" μίλα μου απλά" (ξανά)

μακάρι να μπορούσα να χαρίσω σε σένα που τυχαία έπεσες πάνω μου όμορφες μουσικές και χρώματα και ζωγραφιές και εικόνες ......Μα το δισάκι μου λιτό παλιομοδίτικο και πολυκαιρισμένο, σχεδόν γραφικό,σαν εκείνο που κρατούσαν οι επαρχιώτες που κατέβαιναν στην πόλη,απόλυτα ενδεδυμένοι την απλότητά τους και την ακατέργαστη πονηριά της ματιάς τους.
θυμάμαι έναν τέτοιο τύπο ,μουστάκια ατελείωτα θωριά αρχοντική ,ογδοντάρης.κοκκινομάγουλος , μια σακούλα πλαστική με την χρηστικότητα δισακιού σον ώμο, στο άγαλμα του Κολοκοτρωνη δίπλα στο Σύνταγμα να με σταματά "να σε ρωτήσω βρέ κοπελιά" και εγώ μαθημένη από μικρή να προστρέχω στον πρεσβύτερο, πλησιάζω πρόθυμα "έχεις άντρα?" ναι του λέω , με κοιτάει όλο αντρίκεια λαγνεία και μου λέει "να σε χαίρεται, γιατί άμα δεν σε χαίρεται αμαρτία μεγάλη στον θεό " και φεύγει.
Έκτοτε τόσο άντρίκειο θαυμασμό τόσο περίτεχνο μα και τόσο πρωτόγονο συνάμα δεν εισέπραξα,να ναι καλά αν ζεί.
Γιατί όλα αυτά ? για το λιτό μου δισάκι ή απλά γιατί νοιώθω πνιγμένη στο περίτεχνο το πομπώδες το άνευ ουσίας πνιγηρό φλέρτ των ομοίων μου?
Μήπως γιατίμου έλειψε και λαχταρώ το απλό το ξεκάθαρο ,το τολμηρό , το πηγαίο και οχι μόνο φλερτ?