Πέμπτη 4 Φεβρουαρίου 2010

αναπάντητες

απορίες
ερωτήσεις
κλήσεις
επικλήσεις
προσμονές

σαν βαρίδι στο λαιμό ναυαγού

Παρασκευή 29 Ιανουαρίου 2010

σε πολεμώ

στα ονειρά μου
στη φαντασία μου

στις μέρες μου
στις νύχτες μου
στις προσμονές μου
 στις ελπίδες μου

στο κορμί μου 
στην ψυχή μου 
στη μνήμη μου 

με τη γνώση μου 
 τη λογική μου 

με τις πράξεις μου
τις επικλήσεις μου 
την προσευχή μου  

μα δεν σε νικώ

ανακωχή.....

Σάββατο 16 Ιανουαρίου 2010

άφρων σπορέας(παραβολή)

Σε γη χέρσα εγκατελειμένη από καιρό,αίφνης κατέφθασε περαστικός ταξιδευτής
φαινόταν κουρασμένος ,κάπως περίεργος,μα κυρίως απόκοσμος. Η έρημη γη τον φιλοξένησε ταπεινά και στοργικά σα μάνα,λίγη σκιά σ ένα ανεμοδαρμένο σημαδεμένο από τους χειμώνες γέρικο δέντρο.λίγο νερό σ ένα ρηχό χορταριασμένο αυλάκι, λίγους καρπούς από αυτούς που δεν θέλουν φροντίδα ,μα μόνοι τους φυτρώνουν  εδώ κι εκεί άναρχα ,ασήμαντα δώρα ζωής σε περαστικούς διαβάτες .
Εκείνος για κάποιο λόγο ξαπόστασε .αφαιρέθηκε θαρρείς και τον βρήκε ό χρόνος της σποράς να αγνατεύει τα αδούλευτα χώματα.
Ταλανίστηκε πρόσκαιρα από τον πειρασμό να ημερέψει τ άγρια  χώματα .
Ξεχέρσωσε τη γή την όργωσε την πότισε την έσπειρε και κείνη ξαφνιασμένη από τούτη την ανέλπιστη φροντίδα πρασίνισε ,λουλούδιασε και κάρπισε μ όλη της τη δύναμη την κρατημένη από καιρό.Σαν ήρθε ο καιρός της συγκομιδής εκείνη με ευγνωμοσύνη ανέμενε να τρυγηθεί.Και τότε ...ποιος θα το περίμενε ....εκείνος έβαλε φωτιά στη σοδειά και την κατέκαψε  ως άφρων σπορέας .Η γή πνιγμένη στις στάχτες έρημη για τα καλά αφέθηκε  οριστικά στη γύμνια της πιο απόλυτη από ποτέ.......

Παρασκευή 30 Οκτωβρίου 2009

ΣΗΜΑΔΙΑ

Σημάδια μπλε μωβ
σε λευκό φόντο διάσπαρτα,
απροσδιορίστου σχήματος
ασήμαντης αιτιολογίας
αναμένουν να ξεθωριάσουν
στη   σιωπή παραδομένα
 στο σκοτάδι κρυμμένα 
 και η λήθη αρχόντισσα
που δεν βάζει πλύση

Κυριακή 25 Οκτωβρίου 2009

ΦΑΥΛΟΙ

φαύλοι κύκλοι ή μήπως άδειοι
στη δίνη τους μας διαφεντεύουν
στο τίποτα κατευθυνόμενοι
καθ όλα αναμενόμενοι
προορισμένοι  να μας παιδεύουν

Τρίτη 6 Οκτωβρίου 2009

αόρατη κι εξ΄αυτου ανύπαρκτη

πορεύεσαι δρόμο που σβήνει  τα ίχνη πίσω σου
ένοχα βιαστικά και σχολαστικά
για να μην υπάρξεις ούτε μια στιγμή μετά,
μη τύχει κι επεκταθείς σε πεδία απαγορευμένα
αόρατη  και εξ αυτού ανύπαρκτη,
συνέχισε να διαχέεσαι σα σωματίδια  σκόνης,
μέχρι που κάποιος αγέρας ξαφνικός
συμπονετικά να σε παρασύρει
σκορπίζοντάς σε στο πουθενά....

Κυριακή 4 Οκτωβρίου 2009

ακροβασία

σε τεντωμένο σκοινί και το κενό να χάσκει ολούθε
σε παρακολουθούσα που κοίταγες μόνο μπροστά .
πού πήγαινες ; ............καρδιά μου

Πέμπτη 1 Οκτωβρίου 2009

επαίτες

σε πεζοδρομίων πλάκες
σε αγκαλιές αφιλόξενες
σε σφαλιστές πόρτες
σε σκοτεινές κάμαρες
σε ματειές άδειες
σε ψυχές αδηφάγες

Κυριακή 13 Σεπτεμβρίου 2009

ταλάντωση

σε ποιού εθισμού την έλικα
σε ποιάς επαναφοράς την ροπή
σε ποιας ταλάντωσης την ακραία θέση
τυχαία βρεθήκαμε?

Τρίτη 25 Αυγούστου 2009

απλά .....συναντήσεις

Ένα ρολόι χαραζε το χρόνο που απέμενε
σα σκάμα που έπρεπε να υπερβούν
αναμένοντες και καταφθάνοντες
για να μπορέσουν να συναντηθούν.
Εκεί καταμεσής στα βλέματα των άλλων
κ΄οι δυο τους διάφανοι νοιώθανε και γυμνοί
αφημένοι στην δίνη της προσμονής
εκείνης της ολιγόλεπτης συνάντησης,
που η ζωή το έγραψε να μην είναι μοιραία
μα ούτε θα την έλεγες και τυχαία,
απλά αναμενόμενη και από πριν οριζόμενη
να προσμετρηθεί μονάχα ως στιγμή
άνευ συνεχείας και περιορισμένης σημασίαs

Τρίτη 11 Αυγούστου 2009

πρωινό φως

το φως του αυγουστιάτικου πρωινού
διαπερνούσε την κουρτίνα
δανιζόμενο τα ρόδινα φίλτρα
του δήθεν μεταξωτού της υφαδιού
ζωντανεύοντας τη μέρα και μένα

άφηνε πίσω του αιωρούμενα
σωματίδια φαντασμάτων
απατηλών δειλών οραμάτων
που δεν άντεχαν την μέρα
και το φάσμα του πραγματικού

Τετάρτη 15 Ιουλίου 2009

συνέχισε

να πηγαίνεις

να έρχεσαι

να σιμώνεις

να απομακρύνεσαι

να ονειρεύεσαι

να απελπίζεσαι

να θυμώνεις

να γλυκαίνεις

να πεθαίνεις

να ανασταίνεσαι

αρκεί .........να υπάρχεις.

Τρίτη 30 Ιουνίου 2009

ανειρμάτιστα

ήταν οι μέρες ζεστές και αποχαυνωτικές
σαν την καυτή άμμο που βούλιαζε τα πόδια μου,
ήταν οι νύχτες απαλές σαν μαύρο βελούδο
που απορροφούσε τους παράφωνους ήχους
για να διασωθεί η επιφατική αρμονία
ήταν οι εικόνες που συνωστίζονταν ανειρμάτιστα
χρωματιστά σκιάχτρα που δέσμευαν το φώς
και εξόρκιζαν ανεπιθύμητα φαντάσματα ,
ήμουν και εγω εκεί, απορημένη Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων

Παρασκευή 19 Ιουνίου 2009

εν αρχή ειν ο λόγος

ο λόγος που μας ένωνει και μας διαιρεί
που μας ταλανίζει και μας ωθεί
μας αδειάζει ,μας κυκλώνει μας αποθεώνει
κι αμείληκτα μας χρεώνει
ότι ποτέ δε θα ξεχαστεί .
Κλείσε τα μάτια ν΄ αφουγκραστείς
ότι δεν μπόρεσες να πεις
κι άμα τον δεις μη φοβηθείς
δικός σου ητανε κι αυτός
λόγος ανείπωτος ,βασανιστικός
ξεστόμισέ τον να λυτρωθείς


Πέμπτη 11 Ιουνίου 2009

ΙΟΥΔΕΣ

Ποιός κρατούσε τα αργύρια και συ τα πήρες?
ποιός ήταν αρνητής και τον μιμήθηκες όψιμα ?
το τέλος του φριχτό δεν σε δίδαξε?
δεν το ξερες πως η μετάνοια του Ιούδα κάποτε
πιο οδυνηρή κι από των καρφιών τα τραύματα γίνεται?
Μα οπωσδήποτε κι αυτό μια κάποια λύτρωση είναι
αλλοίμονο σε κείνους που τυφλώθηκαν
απ'το φώς της έπαρσης και της περιφρόνησης .
για τα λάθη μας όλοι υπήρξαμε υπαίτιοι
μη λάθρα προσπαθούμε να δειχθούμε ανεύθυνοι
Γιατί τότε το φιλί της προδοσίας
δυό φορές άσκεφτα φιλούμε.

Τετάρτη 27 Μαΐου 2009

δεν ήμουν μα είχα

δεν ήμουν ήπειρος που χαρτογράφησες
παρθένα φύση που διακόρευσες
βουνοκορφή που κατέκτησες
χέρσα γη που όργωσες,
καράβι που κούρσεψες
αγρίμι που ημέρεψες
μα είχα σύνορα ουρανό και θάλασσα
είχα το δικό μου ανάγλυφο
αγέρηδες σύννεφα και καταιγίδες
ήλιους καρπούς μεστούς κι αρώματα
ήχους, παλμούς και χρώματα
αλλά εσύ σαν άπειρος ζωγράφος
με βιάση έβαλες την τελευταία πινελιά
μην τύχει και χαθείς μέσα στην έμπνευση
και το είδωλο πιστά δεν αποδώσεις

Δευτέρα 25 Μαΐου 2009

ποτέ δεν θα ΄ρθει

αναμένοντας
αυτό που ποτέ δεν θα ρθει
ξέροντας
ότι για πάντα χάθηκε
πιστεύοντας
στο αμετάκλητο όσων έγναν
απορώντας
για τηνπαράλογη ελπίδα
πονώντας
για τσ όνειρα συντρίμια
περιμένοντας
την λήθη γιάτρισα
ελπίζοντας
άκαιρα τον ερχομό σου, λαχτάρισα.

Τρίτη 19 Μαΐου 2009

φοβάσαι

σου χάριζα τη γή μου και έψαχνες τη σήμανση για ναρκοπέδιο
σου χαμογελούσα και υποψιαζόσουνα την υστεροβουλία
σε φρόντιζα και περίμενες να σου ζητήσω αντάλλαγμα
ερχόμουν και πίστευες πως θα έμενα παρά τη θέλησή σου για πάντα
σ΄αγκάλιαζα και νόμιζες πως θα σε έσφιγγα μέχρι πνιγμού
ήμουν εκεί και φοβόσουν πως θα χανόμουν μόλις μ άγαπούσες και συ ,

Τρίτη 12 Μαΐου 2009

υπεκφυγή

δεν ήμουν εδώ όταν ήσουν εσύ
κι ήμουν εκεί όταν ήσουν εδώ
ο χρόνος φάνηκε να κάνει παιχνίδι
μα σαφώς τεχνιτή ήταν η υπεκφυγή
του χάους άμετρα υποστηρικτική
που ανάμεσα μας δόλια έχασκε
έρεβος ικανό να μας καταπιεί

Παρασκευή 8 Μαΐου 2009

αν υπήρχες

αν υπήρχες θα τό ΄νοιωθα
αν υπήρχα θα τό 'ξερα
αν υπήρχαμε κάτι θα χε απομείνει
μου χαμογέλασε το κενό ύποπτα
σαν τίποτα να μην είχε γίνει