tag:blogger.com,1999:blog-32381756845279438902012-01-12T08:16:45.048+02:00τα κύματα είχαν πάντοτε τη μαγεία του απρόσμενου και τους δικούς τους νόμουςEVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.comBlogger971100tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-79875206777545278792011-02-14T10:26:00.000+02:002011-02-14T10:26:12.626+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><span style="font-size: large;">ΞΟΡΚΙΣΑΜΕ </span><br /><span style="font-family: Times, &quot;Times New Roman&quot;, serif; font-size: large;">Τον έρωτα με τυχαίες συνευρέσεις</span><br /><span style="font-family: Times, &quot;Times New Roman&quot;, serif; font-size: large;">την αγάπη&nbsp;με τσιτάτα φιλοσοφικά&nbsp;</span><br /><span style="font-family: Times, &quot;Times New Roman&quot;, serif; font-size: large;">την οικειότητα με απωθήσεις φοβικές</span><br /><span style="font-family: Times, &quot;Times New Roman&quot;, serif; font-size: large;">τις ανάγκες μας με μάσκες καθωσπρεπισμού</span><br /><br /><span style="color: red;"><span style="font-size: large;">κι ύστερα μας φταίξαν οι μάγισσες</span>&nbsp;&nbsp;</span><br /><br />&nbsp;&nbsp;</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-7987520677754527879?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-24445892243835717992010-11-19T20:43:00.000+02:002010-11-19T20:43:10.421+02:00<strong>οχι δεν ήταν σύνθημα αναλώσιμο σε αφίσσα προεκλογ</strong>ική<br /><strong>ούτε εκγύμνασης πρόσταγμα&nbsp; σε στατόπεδο νεοσυλλέκτων </strong><br /><br /><strong>ήταν μόνο μια δειλή εσωτερική φωνή</strong><br /><strong>που σε κατανάγκασε σε νέα τροπή</strong><br /><br /><strong>σκέψεων που είχαν τελματώσει για καιρό</strong><br /><strong>ακλόνητων πεποιθήσεων,στείρων συναισθήματων</strong><br /><strong>αμετάκλητων δηλώσεων και αμετακύλητων θέσεων&nbsp;</strong><br /><strong>που βούλιαζαν την κίνησή σου από καιρό</strong><br /><strong>&nbsp;σαν σε μαλακή άμμο.</strong><br /><br /><strong>όχι δεν ήταν ο περίσιος σου όγκος που σε καθήλωνε&nbsp;,</strong><br /><strong>ουτε τα χρόνια&nbsp;σου που ανηφόριζαν στο μεσόστρατο της ζωής</strong><br /><strong>ήταν μόνο μια&nbsp;μάταιη προσδοκία</strong><br /><strong>&nbsp;ο εγωιστικός σου τρόπος να βλέπεις τα πράγματα&nbsp;</strong><br /><strong>αυτός που σε βύθιζε στη σπείρα της επανάληψης των ίδιων πάντοτε λαθών</strong>.<br /><br /><strong><span style="color: red;">καλοδεχούμενη κι ας άργησες λοιπόν </span></strong><br /><strong><span style="color: red;">καλώς όρισες &nbsp;κι ας σε φοβάμαι</span></strong><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><strong><span style="color: red;">πιάσε το χέρι μου και πάμε........&nbsp;</span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-2444589224383571799?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-54473494966801983132010-06-21T19:18:00.003+03:002010-06-21T19:23:17.367+03:00<strong><em><span style="font-size: large;">Διάλεγες θαρρούσες το καλύτερο κρασί ,</span></em></strong><br /><strong><em><span style="font-size: large;">έτσι νόμιζες, </span></em></strong><br /><strong><em><span style="font-size: large;">κέρναγες μ΄αυτό τ6ν επίτιμο καλεσμένο σου,</span></em></strong><br /><strong><em><span style="font-size: large;">έψαχνες μ&nbsp;άγωνία περισσή στα μάτια του ν αντικρύσεις την&nbsp;τέρψη </span></em></strong><br /><strong><em><span style="font-size: large;">μα εκείνος το γευόταν σαν κώνειο.</span></em></strong><br /><strong><em><span style="font-size: large;">Το ίδιο λαχταρούσες και για κείνες τις ανομολόγητες ανάγκες</span></em></strong><br /><strong><em><span style="font-size: large;">τις μύχιες,&nbsp; ελλείψεις.χρόνιες, αποσυρμένες, ακόρεστες,</span></em></strong><br /><strong><em><span style="font-size: large;">κακοποιημένες απο την συρρίκνωση</span></em></strong><br /><strong><em><span style="font-size: large;">νόμιζες πάλι .</span></em></strong><br /><strong><em><span style="font-size: large;">πως μπορούσες να τις φέρεις μόνη σου &nbsp;στο φώς,&nbsp;να τις χορτάσεις.</span></em></strong><br /><strong><em><span style="font-size: large;">Την πείνα&nbsp; και του άλλου να κορέσεις,&nbsp;συνδαιτήμόνες &nbsp;στο ίδιο τραπέζι.</span></em></strong><br /><strong><em><span style="font-size: large;">Τι ανόητη παντοδυναμία ,μπορεί και έπαρση</span></em></strong><br /><strong><em><span style="font-size: large;">πως μπορούσες να γεμίσεις με θαλπωρή </span></em></strong><br /><strong><em><span style="font-size: large;">και το κενό της απουσίας του άλλου. </span></em></strong><br /><strong><em><span style="font-size: large;">Σα να &nbsp;ήταν ποτέ εφικτό</span></em></strong><br /><strong><em><span style="font-size: large;">να&nbsp;παίζεις &nbsp;και&nbsp; κι απο τις&nbsp; δυο πλευρές&nbsp; του τερεν ταυτόχρονα</span></em></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-5447349496680198313?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-36489504592921123642010-04-11T18:05:00.000+03:002010-04-11T18:05:49.488+03:00<span style="font-family: Times, &quot;Times New Roman&quot;, serif; font-size: large;"><em>αν μπορούσες να ζητήσεις συγνώμη </em></span><br /><span style="font-family: Times, &quot;Times New Roman&quot;, serif; font-size: large;"><em>και να συγχωρέσεις </em></span><br /><span style="font-family: Times, &quot;Times New Roman&quot;, serif; font-size: large;"><em>αν μπορούσες ν αντιληφθείς τον πόνο που σπέρνεις</em></span><br /><span style="font-family: Times, &quot;Times New Roman&quot;, serif; font-size: large;"><em>&nbsp;και να βιώσεις αυτόν που σου αναλογεί</em></span><br /><span style="font-family: Times, &quot;Times New Roman&quot;, serif; font-size: large;"><em>τότε&nbsp;είναι βέβαιο πως θα μπορούσες ν αγαπήσεις</em></span><br /><span style="font-family: Times, &quot;Times New Roman&quot;, serif; font-size: large;"><em>kαι ακόμα πιο σίγουρο&nbsp;πως θ&nbsp;΄αγαπιόσουν &nbsp; πολύ</em></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-3648950459292112364?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-504498022493278382010-03-25T13:05:00.000+02:002010-03-25T13:05:27.542+02:00<span style="font-size: large;"><em>ο καλός μου φίλος επιχειρηματολογούσε ισχυρά</em></span><br /><span style="font-size: large;"><em>υπερ της ακινησίας μου, ως λύσης </em></span><br /><span style="font-size: large;"><em>έπρεπε να βρω το εσωτερικό σημείο στήριξης </em></span><br /><span style="font-size: large;"><em>να σταθώ στην διευρυμένη βάση των ποδιών μου </em></span><br /><span style="font-size: large;"><em>να αδειάσω τις σκέψεις μου,&nbsp;</em></span><br /><span style="font-size: large;"><em>&nbsp;την τάση μου για διαρκή δράση</em></span><br /><span style="font-size: large;"><em>να απαλλαγώ από δηλητηριώδεις προσμονές</em></span><br /><span style="font-size: large;"><em>ν αποδυναμώσω τις μάταιες ελπίδες</em></span><br /><span style="font-size: large;"><em>να ζήσω επιτέλους σαν "εγώ "</em></span><br /><span style="font-size: large;"><em>λιγότερο σαν "&nbsp;οι αλλοι"</em></span><br /><span style="font-size: large;"><em>&nbsp;&nbsp;</em></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-50449802249327838?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-59206412789701800062010-03-08T15:35:00.001+02:002010-03-08T15:36:52.499+02:00<em><span style="font-size: large;">να ρωτάς για κείνους που δεν θέλουν να μάθεις </span></em><br /><em><span style="font-size: large;">να μιλάς μ εκείνους που δεν θέλουν να ξέρουν </span></em><br /><em><span style="font-size: large;">να περιμένεις εκεινους που δεν σκοπεύοτυν να έρθουν </span></em><br /><em><span style="color: red; font-size: large;">να ζητάς να πάρεις από κείνους που δεν έχουν</span></em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-5920641278970180006?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-1616924046382834092010-03-07T14:17:00.000+02:002010-03-07T14:17:57.148+02:00<span style="font-size: large;"><em>ηδονική κι απατηλή</em></span><br /><span style="font-size: large;"><em>γλυκειά κι ατίθαση</em></span><br /><span style="font-size: large;"><em>ατέρμονη και προδοτική </em></span><br /><span style="font-size: large;"><em>επιτέλους σε αναγνώρισα</em></span><br /><span style="font-size: large;"><em>&nbsp;<span style="color: red;">αγάπης αυταπάτη</span></em></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-161692404638283409?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-2924230484083484742010-02-28T18:39:00.000+02:002010-02-28T18:39:27.050+02:00<span style="font-size: large;"><em><strong>σιωπή σ απείλησα</strong></em></span><br /><span style="font-size: large;"><em><strong>σιωπή σ απόδιωξα</strong></em></span><br /><span style="font-size: large;"><em><strong>σιωπή σε μίσησα </strong></em></span><br /><span style="font-size: large;"><em><strong>σιωπή σε ξέχασα</strong></em></span><br /><br /><span style="font-size: large;"><em><strong>μα πάλι γύρισες&nbsp;</strong></em></span><br /><span style="font-size: large;"><em><strong>&nbsp;ασφυκτικά με τύλιξες&nbsp;</strong></em></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-292423048408348474?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-77104569898102912132010-02-22T15:24:00.000+02:002010-02-22T15:24:08.517+02:00<strong><span style="font-size: large;">Νόμισα</span></strong><br /><strong><span style="font-size: large;">πως κάποιος με άκουγε</span></strong><br /><strong><span style="font-size: large;">πως κάποιος με κοίταγε στα μάτια</span></strong><br /><strong><span style="font-size: large;">κάποιος αφουγραζόταν τους χτύπους της καρδιάς μου</span></strong><br /><strong><span style="font-size: large;">κάποιος νοιαζόταν για τις μύχιες σκέψεις μου</span></strong><br /><strong><span style="font-size: large;">κάπιοιος μου κράταγε το χέρι </span></strong><br /><strong><span style="font-size: large;">κάποιος μετρούσε τισ ανάσες μου δίπλα μου </span></strong><br /><br /><strong><span style="font-size: large;">νόμισα πως ήταν το ίδιο πρόσωπο</span></strong><br /><strong><span style="font-size: large;">αγαπημένο και ταυτόχρονα άγνωστο</span></strong><br /><br /><strong><span style="font-size: large;">"ποιός είσαι &nbsp;"&nbsp;&nbsp; &nbsp;τον&nbsp;&nbsp; ρώτησα</span></strong><br /><br /><strong><span style="font-size: large;">" ο κανένας " μου απάντησε...........</span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-7710456989810291213?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-26424573538833329552010-02-06T22:13:00.001+02:002010-02-06T22:13:52.480+02:00<em><span style="font-size: large;">Μικρή δυσκολευόμουν να ξεχωρίσω το δεξί και το αριστερό.........</span></em><br /><em><span style="font-size: large;">έτσι έβαζα σημάδια έξω από το σώμα μου για να το οριοθετώ.</span></em><br /><em><span style="font-size: large;">&nbsp;Μεγαλύτερη διαπίστωσα πως δυσκολεύόμουν να τελειώνω πράγματα</span></em><br /><em><span style="font-size: large;">φαινόταν να διαιωνίζω συνήθειες χωρίς νόημα να μακρύνω ιστορίες&nbsp;βραχύχρονες&nbsp;να δίνω το φιλί της ζωής σε πνιγμένες σχέσεις&nbsp;όταν οι άλλοι τους έψαλλαν κιόλας τον επικήδειο&nbsp;.....και εξ αυτού δεν ξεκίναγα καινούργια .</span></em><br /><em><span style="font-size: large;">Η αλήθεια είναι πως έψαξα για πολύ να βρώ σταθερές πυξίδες ανεπηρέαστες&nbsp;&nbsp;από εσωτερικούς μαγνήτες να μου οριοθετούν το τέλος και να&nbsp; δίνουν την κατεύθυνση της νέας αρχής&nbsp;&nbsp;όπως τότε που ήμουν παιδί.αλλά μπέρδευα διαρκώς τα σημάδια και το χειρότερο ήταν πως δεν μπορούσα να διακρίνω άν ήταν χαλασμένη η πυξίδα ή εγώ την διάβαζα λάθος .</span></em><br /><em><span style="font-size: large;">Τελευταία παράτησα την αναζήτηση της πυξίδας κι είπα ν άφεθώ στον ένστικτο (θα τολμούσα να το αποκαλέσω εμπειρία )&nbsp;δεν μπορεί είπα τόσα ταξίδια τόσες αναχωρήσεις τόσες αφίξεις φουρτούνες μεσοπέλαγες .,νηνεμίες,αργοπορίες, βιασύνες θα έμαθα που στέκεται το τέλος, μετέωρο σαν αρχή βαράθρου που δεν πρέπει να βυθιστείς και που ορθώνεταιη αρχή, σαν βουνοκορφή που πρέπει να την ατενίσεις δίχως φόβο και να ξεκινήσεις την αναβασή της&nbsp; εκεί&nbsp;όπουθα ανταμώσεις&nbsp;&nbsp;&nbsp;τα ονειρά σου.....</span></em><br /><em><span style="font-size: large;">Ανακάλυψα πως ούτε κι αυτό ήταν ασφαλής πλοηγός καθώς το τέλος κι αρχή διαρκώς αλληλένδετα προχωρούσαν σαν&nbsp;διασταυρούμενα &nbsp;μονοπάτια που απέκλιναν και συνέκλιναν χωρίς κανόνες και&nbsp;σαφείς κατευθύνσεις&nbsp;</span></em><br /><em><span style="font-size: large;">Τώρα νοιώθω εξουθενωμένη και&nbsp; θυμωμένη από αυτή την εμμονή της οριοθέτησης κι είπα να&nbsp;συμβιβαστώ με την ιδέα των κύκλων&nbsp;όπου η&nbsp;αρχή ταυτίζεται με το τέλος&nbsp;συνεχώς στο χωροχρόνο και να πάρω τη θέση του παρατηρητή στη μέση του κύκλου......</span></em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-2642457353883332955?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-31020053996555033442010-02-04T16:41:00.001+02:002010-02-04T16:45:10.929+02:00<strong><em><span style="font-size: large;">απορίες </span></em></strong><br /><strong><em><span style="font-size: large;">ερωτήσεις </span></em></strong><br /><strong><em><span style="font-size: large;">κλήσεις</span></em></strong><br /><strong><em><span style="font-size: large;">επικλήσεις </span></em></strong><br /><strong><em><span style="font-size: large;">προσμονές</span></em></strong><br /><br /><strong><em><span style="font-size: large;">σαν βαρίδι στο λαιμό ναυαγού</span></em></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-3102005399655503344?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-7810998586236425192010-01-29T23:37:00.000+02:002010-01-29T23:37:19.808+02:00<span style="font-size: large;"><strong><em>στα ονειρά μου </em></strong></span><br /><span style="font-size: large;"><strong><em>στη φαντασία μου</em></strong></span><br /><br /><span style="font-size: large;"><strong><em>στις μέρες μου </em></strong></span><br /><span style="font-size: large;"><strong><em>στις νύχτες μου </em></strong></span><br /><span style="font-size: large;"><strong><em>στις προσμονές μου</em></strong></span><br /><span style="font-size: large;"><strong><em>&nbsp;στις ελπίδες μου </em></strong></span><br /><br /><span style="font-size: large;"><strong><em>στο κορμί μου&nbsp;</em></strong></span><br /><span style="font-size: large;"><strong><em>στην ψυχή μου&nbsp;</em></strong></span><br /><span style="font-size: large;"><strong><em>στη μνήμη μου&nbsp;</em></strong></span><br /><br /><span style="font-size: large;"><strong><em>με τη γνώση μου&nbsp;</em></strong></span><br /><span style="font-size: large;"><strong><em>&nbsp;τη&nbsp;λογική μου&nbsp;</em></strong></span><br /><br /><span style="font-size: large;"><strong><em>με τις πράξεις μου </em></strong></span><br /><span style="font-size: large;"><strong><em>τις επικλήσεις μου&nbsp;</em></strong></span><br /><span style="font-size: large;"><strong><em>την προσευχή μου&nbsp;&nbsp;</em></strong></span><br /><br /><span style="font-size: large;"><strong><em>μα δεν σε νικώ</em></strong></span><br /><br /><span style="font-size: large;"><strong><em>ανακωχή.....</em></strong></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-781099858623642519?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-54572408564688089192010-01-16T22:41:00.001+02:002010-01-16T22:42:02.215+02:00<span style="font-size: large;">Σε γη χέρσα εγκατελειμένη από καιρό,αίφνης κατέφθασε περαστικός ταξιδευτής </span><br /><span style="font-size: large;">φαινόταν κουρασμένος ,κάπως περίεργος,μα κυρίως απόκοσμος. Η έρημη γη τον φιλοξένησε ταπεινά και στοργικά σα μάνα,λίγη σκιά σ ένα ανεμοδαρμένο σημαδεμένο από τους χειμώνες γέρικο δέντρο.λίγο νερό σ ένα ρηχό χορταριασμένο αυλάκι, λίγους καρπούς από αυτούς που δεν θέλουν φροντίδα ,μα μόνοι τους φυτρώνουν&nbsp; εδώ κι εκεί άναρχα ,ασήμαντα δώρα ζωής σε περαστικούς διαβάτες .</span><br /><span style="font-size: large;">Εκείνος για κάποιο λόγο ξαπόστασε .αφαιρέθηκε θαρρείς και τον βρήκε ό χρόνος της σποράς να αγνατεύει τα αδούλευτα χώματα.</span><br /><span style="font-size: large;">Ταλανίστηκε πρόσκαιρα από τον πειρασμό να ημερέψει τ άγρια &nbsp;χώματα .</span><br /><span style="font-size: large;">Ξεχέρσωσε τη γή την όργωσε την πότισε την έσπειρε και κείνη ξαφνιασμένη από τούτη την ανέλπιστη φροντίδα πρασίνισε ,λουλούδιασε και κάρπισε μ όλη της τη δύναμη την κρατημένη από καιρό.Σαν ήρθε ο καιρός της συγκομιδής εκείνη με ευγνωμοσύνη ανέμενε να τρυγηθεί.Και τότε ...ποιος θα το περίμενε <span style="color: red;">....εκείνος έβαλε φωτιά στη σοδειά και την κατέκαψε&nbsp; ως άφρων σπορέας .</span>Η γή πνιγμένη στις στάχτες έρημη για τα καλά αφέθηκε&nbsp; οριστικά στη γύμνια της πιο απόλυτη από ποτέ.......</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-5457240856468808919?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-3170900677495550142009-10-30T15:47:00.002+02:002009-10-30T15:55:06.965+02:00<em><span style="font-size: large;">Σημάδια μπλε μωβ </span></em><br /><span style="font-size: large;"><em>σε λευκό φόντο </em><em>διάσπαρτα,</em></span><br /><em><span style="font-size: large;">απροσδιορίστου σχήματος</span></em><br /><em><span style="font-size: large;">ασήμαντης αιτιολογίας </span></em><br /><em><span style="font-size: large;">αναμένουν να ξεθωριάσουν</span></em><br /><em><span style="font-size: large;">στη&nbsp;&nbsp;&nbsp;σιωπή παραδομένα</span></em><br /><span style="font-size: large;"><em>&nbsp;στο σκοτάδι&nbsp;</em><em>κρυμμένα&nbsp;</em></span><br /><span style="font-size: large;"><em>&nbsp;</em><em>και η λήθη αρχόντισσα</em></span><br /><em><span style="font-size: large;">που δεν βάζει πλύση</span></em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-317090067749555014?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-68760580845043096892009-10-25T21:00:00.001+02:002009-10-25T21:01:03.974+02:00<span style="font-size: large;"><em>φαύλοι κύκλοι ή μήπως άδειοι</em></span><br /><span style="font-size: large;"><em>στη δίνη τους μας διαφεντεύουν </em></span><br /><span style="font-size: large;"><em>στο τίποτα κατευθυνόμενοι </em></span><br /><span style="font-size: large;"><em>καθ όλα αναμενόμενοι </em></span><br /><span style="font-size: large;"><em>προορισμένοι&nbsp; να μας παιδεύουν</em></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-6876058084504309689?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-44333537887481770512009-10-06T21:36:00.002+03:002009-10-07T21:12:10.510+03:00<span style="font-size: large;"><em>πορεύεσαι δρόμο που σβήνει&nbsp; τα ίχνη πίσω σου </em></span><br /><span style="font-size: large;"><em>ένοχα βιαστικά και σχολαστικά </em></span><br /><span style="font-size: large;"><em>για να μην υπάρξεις ούτε μια στιγμή μετά, </em></span><br /><span style="font-size: large;"><em>μη τύχει κι επεκταθείς σε πεδία απαγορευμένα </em></span><br /><span style="font-size: large;"><em>αόρατη&nbsp; και εξ αυτού ανύπαρκτη,</em></span><br /><span style="font-size: large;"><em>συνέχισε να διαχέεσαι σα&nbsp;σωματίδια &nbsp;σκόνης,</em></span><br /><span style="font-size: large;"><em>μέχρι που κάποιος αγέρας ξαφνικός </em></span><br /><span style="font-size: large;"><em>συμπονετικά να σε παρασύρει </em></span><br /><span style="font-size: large;"><em>σκορπίζοντάς σε στο πουθενά.... </em></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-4433353788748177051?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-45920577187334999302009-10-04T23:56:00.002+03:002009-10-04T23:59:38.517+03:00<em><span style="font-size: large;">σε τεντωμένο σκοινί και το κενό να χάσκει ολούθε </span></em><br /><em><span style="font-size: large;">σε παρακολουθούσα που κοίταγες μόνο μπροστά .</span></em><br /><em><span style="font-size: large;">πού πήγαινες ; ............<span style="color: red;">καρδιά μου</span></span></em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-4592057718733499930?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-87315729862693329582009-10-01T15:01:00.003+03:002009-10-05T00:03:12.698+03:00<span style="font-size: large;"><em>σε πεζοδρομίων πλάκες </em></span><br /><span style="font-size: large;"><em>σε αγκαλιές αφιλόξενες </em></span><br /><span style="font-size: large;"><em>σε σφαλιστές πόρτες</em></span><br /><span style="font-size: large;"><em>σε σκοτεινές κάμαρες </em></span><br /><span style="font-size: large;"><em>σε ματειές άδειες</em></span><br /><span style="font-size: large;"><em>σε ψυχές αδηφάγες</em></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-8731572986269332958?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-9431938962226039012009-09-13T12:36:00.002+03:002009-09-13T12:38:09.636+03:00<span style="font-size: large;"><em>σε ποιού εθισμού την έλικα </em></span><br /><span style="font-size: large;"><em>σε ποιάς επαναφοράς την ροπή </em></span><br /><span style="font-size: large;"><em>σε ποιας ταλάντωσης την ακραία θέση </em></span><br /><span style="font-size: large;"><em>τυχαία βρεθήκαμε</em></span>?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-943193896222603901?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-66296548250454094522009-08-25T22:34:00.005+03:002009-08-29T00:14:22.324+03:00<span style="font-size:130%;">Ένα ρολόι χαραζε το χρόνο που απέμενε </span><br /><span style="font-size:130%;">σα σκάμα που έπρεπε να υπερβούν </span><br /><span style="font-size:130%;">αναμένοντες και καταφθάνοντες </span><br /><span style="font-size:130%;">για να μπορέσουν να συναντηθούν.</span><br /><span style="font-size:130%;">Εκεί καταμεσής στα βλέματα των άλλων </span><br /><span style="font-size:130%;">κ΄οι δυο τους διάφανοι νοιώθανε και γυμνοί </span><br /><span style="font-size:130%;">αφημένοι στην δίνη της προσμονής </span><br /><span style="font-size:130%;">εκείνης της ολιγόλεπτης συνάντησης,</span><br /><span style="font-size:130%;">που η ζωή το έγραψε να μην είναι μοιραία</span><br /><span style="font-size:130%;">μα ούτε θα την έλεγες και τυχαία, </span><br /><span style="font-size:130%;">απλά</span><span style="font-size:130%;"> αναμενόμενη και από πριν οριζόμενη </span><br /><span style="font-size:130%;">να προσμετρηθεί μονάχα ως στιγμή </span><br /><span style="font-size:130%;">άνευ συνεχείας και περιορισμένης σημασίαs</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-6629654825045409452?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-55205479433101976892009-08-11T10:47:00.002+03:002009-08-11T11:09:33.812+03:00<span style="font-size:130%;">το φως του αυγουστιάτικου πρωινού</span><br /><span style="font-size:130%;"> διαπερνούσε την κουρτίνα </span><br /><span style="font-size:130%;">δανιζόμενο τα ρόδινα φίλτρα </span><br /><span style="font-size:130%;">του δήθεν μεταξωτού της υφαδιού </span><br /><span style="font-size:130%;">ζωντανεύοντας τη μέρα και μένα </span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;"> άφηνε πίσω του αιωρούμενα </span><br /><span style="font-size:130%;">σωματίδια φαντασμάτων </span><br /><span style="font-size:130%;">απατηλών δειλών οραμάτων </span><br /><span style="font-size:130%;">που δεν άντεχαν την μέρα </span><br /><span style="font-size:130%;">και το φάσμα του πραγματικού </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-5520547943310197689?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-7156359978123955582009-07-15T14:27:00.002+03:002009-07-15T14:35:49.343+03:00<span style="font-size:130%;">να πηγαίνεις</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;"> να έρχεσαι </span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">να σιμώνεις </span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">να απομακρύνεσαι </span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">να ονειρεύεσαι </span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">να απελπίζεσαι </span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">να θυμώνεις </span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">να γλυκαίνεις </span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">να πεθαίνεις </span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">να ανασταίνεσαι </span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">αρκεί .........να υπάρχεις. </span><br /><span style="font-size:130%;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-715635997812395558?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-60667939987355336582009-06-30T09:56:00.004+03:002009-06-30T12:06:25.589+03:00<span style="font-size:130%;"><strong><em>ήταν οι μέρες ζεστές και αποχαυνωτικές </em></strong></span><br /><span style="font-size:130%;"><strong><em>σαν την καυτή άμμο που βούλιαζε τα πόδια μου, </em></strong></span><br /><span style="font-size:130%;"><strong><em>ήταν οι νύχτες απαλές σαν μαύρο βελούδο </em></strong></span><br /><span style="font-size:130%;"><strong><em>που απορροφούσε τους παράφωνους ήχους</em></strong></span><br /><span style="font-size:130%;"><strong><em>για να διασωθεί η επιφατική αρμονία </em></strong></span><br /><span style="font-size:130%;"><strong><em>ήταν οι εικόνες που συνωστίζονταν ανειρμάτιστα </em></strong></span><br /><span style="font-size:130%;"><strong><em>χρωματιστά σκιάχτρα που δέσμευαν το φώς </em></strong></span><br /><span style="font-size:130%;"><strong><em>και εξόρκιζαν ανεπιθύμητα φαντάσματα ,</em></strong></span><br /><span style="font-size:130%;"><strong><em>ήμουν και εγω εκεί, απορημένη Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων </em></strong></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-6066793998735533658?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-80442070486114668862009-06-19T10:57:00.004+03:002009-06-19T12:13:20.410+03:00<span style="font-size:130%;"><em>ο λόγος που μας ένωνει και μας διαιρεί </em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em>που μας ταλανίζει και μας ωθεί </em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em>μας αδειάζει ,μας κυκλώνει μας αποθεώνει </em></span><br /><div><span style="font-size:130%;"><em>κι αμείληκτα μας χρεώνει </em></span></div><div><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"><em>ότι ποτέ δε θα ξεχαστεί .</em></span></div><div><span style="font-size:130%;"><em>Κλείσε τα μάτια ν΄ αφουγκραστείς </em></span></div><div><span style="font-size:130%;"><em>ότι δεν μπόρεσες να πεις </em></span></div><div><span style="font-size:130%;"><em>κι άμα τον δεις μη φοβηθείς </em></span></div><div><span style="font-size:130%;"><em>δικός σου ητανε κι αυτός </em></span></div><div><span style="font-size:130%;"><em>λόγος ανείπωτος ,<span style="color:#ff0000;">βασανιστικός </span></em></span></div><div><span style="font-size:130%;"><em>ξεστόμισέ τον να λυτρωθείς </em></span></div><br /><span style="font-size:130%;"><em></em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em></em></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-8044207048611466886?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-62378141153968608202009-06-11T14:42:00.002+03:002009-06-11T15:02:28.998+03:00<span style="font-size:130%;"><em>Ποιός κρατούσε τα αργύρια και συ τα πήρες? </em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em>ποιός ήταν αρνητής και τον μιμήθηκες όψιμα ?</em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em> το τέλος του φριχτό δεν σε δίδαξε?</em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em>δεν το ξερες πως η μετάνοια του Ιούδα κάποτε</em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em>πιο οδυνηρή κι από των καρφιών τα τραύματα γίνεται?</em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em>Μα οπωσδήποτε κι αυτό μια κάποια λύτρωση είναι </em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em>αλλοίμονο σε κείνους που τυφλώθηκαν </em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em>απ'το φώς της έπαρσης και της περιφρόνησης .</em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em>για τα λάθη μας όλοι υπήρξαμε υπαίτιοι </em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em>μη λάθρα προσπαθούμε να δειχθούμε ανεύθυνοι</em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em>Γιατί τότε το φιλί της προδοσίας </em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em>δυό φορές άσκεφτα φιλούμε. </em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em> </em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em></em></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-6237814115396860820?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-57570381225820588642009-05-27T00:37:00.010+03:002009-06-02T08:19:03.083+03:00<span style="font-size:130%;"><em>δεν ήμουν ήπειρος που χαρτογράφησες </em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em>παρθένα φύση που διακόρευσες </em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em>βουνοκορφή που κατέκτησες </em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em>χέρσα γη που όργωσες,</em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em>καράβι που κούρσεψες </em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em>αγρίμι που ημέρεψες</em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em>μα είχα σύνορα ουρανό και θάλασσα </em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em>είχα το δικό μου ανάγλυφο </em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em>αγέρηδες σύννεφα και καταιγίδες </em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em>ήλιους καρπούς μεστούς κι αρώματα </em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em>ήχους, παλμούς και χρώματα </em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em>αλλά εσύ σαν άπειρος ζωγράφος </em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em>με βιάση έβαλες την τελευταία πινελιά </em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em>μην τύχει και χαθείς μέσα στην έμπνευση </em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em>και το είδωλο πιστά δεν αποδώσεις </em></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-5757038122582058864?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-83004211612568044352009-05-25T09:42:00.003+03:002009-05-25T10:01:30.223+03:00<span style="font-size:130%;">αναμένοντας </span><br /><span style="font-size:130%;">αυτό που ποτέ δεν θα ρθει </span><br /><span style="font-size:130%;">ξέροντας </span><br /><span style="font-size:130%;">ότι για πάντα χάθηκε </span><br /><span style="font-size:130%;">πιστεύοντας</span><br /><span style="font-size:130%;">στο αμετάκλητο όσων έγναν</span><br /><span style="font-size:130%;">απορώντας </span><br /><span style="font-size:130%;">για τηνπαράλογη ελπίδα </span><br /><span style="font-size:130%;">πονώντας </span><br /><span style="font-size:130%;">για τσ όνειρα συντρίμια </span><br /><span style="font-size:130%;">περιμένοντας </span><br /><span style="font-size:130%;">την λήθη γιάτρισα </span><br /><span style="font-size:130%;">ελπίζοντας </span><br /><span style="font-size:130%;"> άκαιρα τον ερχομό σου, λαχτάρισα. </span><br /><span style="font-size:130%;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-8300421161256804435?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-87799810514267935612009-05-19T08:39:00.003+03:002009-05-19T08:55:59.719+03:00<span style="font-size:130%;"><em>σου χάριζα τη γή μου και έψαχνες τη σήμανση για ναρκοπέδιο </em><br /><em>σου χαμογελούσα και υποψιαζόσουνα την υστεροβουλία </em><br /><em>σε φρόντιζα και περίμενες να σου ζητήσω αντάλλαγμα </em><br /><em>ερχόμουν και πίστευες πως θα έμενα παρά τη θέλησή σου για πάντα </em><br /><em>σ΄αγκάλιαζα και νόμιζες πως θα σε έσφιγγα μέχρι πνιγμού </em><br /><em>ήμουν εκεί και <span style="color:#ff0000;">φοβόσουν πως θα χανόμουν μόλις μ άγαπούσες και συ , </span></em></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-8779981051426793561?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-63876516984026720922009-05-12T07:54:00.004+03:002009-05-12T08:15:23.538+03:00<span style="font-size:130%;"><em>δεν ήμουν εδώ όταν ήσουν εσύ</em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em>κι ήμουν εκεί όταν ήσουν εδώ </em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em> ο χρόνος φάνηκε να κάνει παιχνίδι </em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em>μα σαφώς τεχνιτή ήταν η υπεκφυγή </em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em>του χάους άμετρα υποστηρικτική </em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em>που ανάμεσα μας δόλια έχασκε </em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em>έρεβος ικανό να μας καταπιεί</em></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-6387651698402672092?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-22651624721770600022009-05-08T10:16:00.002+03:002009-05-08T10:23:13.677+03:00<span style="font-size:130%;"><em>αν υπήρχες θα τό ΄νοιωθα </em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em>αν υπήρχα θα τό 'ξερα </em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em>αν υπήρχαμε κάτι θα χε απομείνει </em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em>μου χαμογέλασε το κενό ύποπτα </em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em><span style="color:#33cc00;">σαν τίποτα να μην είχε γίνει</span> </em></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-2265162472177060002?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-72089205360538502802009-05-06T22:21:00.004+03:002009-05-06T22:55:10.245+03:00<em><span style="font-size:130%;">Ήταν το αίτιο απλά μια μετακόμιση </span><br /><span style="font-size:130%;">που τα γραπτά σου ανέδειξε από τη λήθη</span><br /><span style="font-size:130%;">μα δεν ευοδώθηκε και σαν μετατόπιση</span><br /><span style="font-size:130%;">από την κλασσική βασική μου θεώρηση</span><br /><span style="font-size:130%;">για σένα και<span style="color:#ff0000;"> τα αγαπημένα σου πάθη</span>.</span><br /><span style="font-size:130%;">΄Αμεση βλέπεις ήταν η αναγνώριση </span><br /><span style="font-size:130%;">κανένα περιθώριο δεν άφηνε στην κρίση</span><br /><span style="font-size:130%;">λογικά ν΄ αρνηθεί και να λησμονήσει </span><br /><span style="font-size:130%;">μόνο κρατήθηκε να μην ξαναελπίσει.</span><br /><span style="font-size:130%;">Θα μπορούσε βέβαια σφοδρά να αμυνθεί </span><br /><span style="font-size:130%;">κι άμεσα τη μνήμη στο χαρτί να ξεσκίσει</span><br /><span style="font-size:130%;">αρκέστηκε <span style="color:#ff0000;">κρυφά κι ένοχα να τα φιλήσει </span></span><br /><span style="font-size:130%;">τ ΄αρχείο αρνήθηκε ξανά να εκκαθαρίσει </span><br /><span style="font-size:130%;">σε νέα θέση βιάστηκε να τα τοποθετήσει </span><br /><span style="font-size:130%;">φωτεινή και περίοπτη να τ΄ αναγεννήσει.</span><br /><span style="font-size:130%;"></span></em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-7208920536053850280?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-28039025900534937132009-05-01T22:44:00.005+03:002009-05-01T23:23:35.637+03:00<span style="font-size:130%;"><em>Σε όνειρα κοριτσίστικα καταχωνιασμένα</em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em>σε βιβλία κλειστά , αποξηραμένα</em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em>τα αρωμά σας προ καιρού στερημένα </em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em>με τα αγκάθια σας καλά κρυμμένα </em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em>τρυφερά μα βαθειά με ματώσατε </em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em>κι απλόχερα σε άλλους δώσατε </em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em>όλ΄ αυτά που και σε μένα τάξατε .</em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em>Της καρδιάς τα δώρα λησμονήσατε </em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em>απέριττα και σ΄εμέ να προσφέρετε</em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em>έτσι απλά κι αναιδώς με εξαιρέσατε, </em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em><span style="color:#ff0000;">ρόδα του Μάη ,</span> πόσο με πονέσατε.......</em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em></em></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-2803902590053493713?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-21873712998467614612009-04-29T10:36:00.003+03:002009-04-29T11:10:45.244+03:00<span style="font-size:130%;">νεροκουβάλησες καιρό </span><br /><span style="font-size:130%;">αγάπη και αφοσίωση </span><br /><span style="font-size:130%;">σε ένα πηγάδι δίχως πάτο</span><br /><span style="font-size:130%;">η κούραση αναπόφευκτη </span><br /><span style="font-size:130%;">μα δεν σ' απέτρεψε αυτό </span><br /><span style="font-size:130%;">να συνεχίζεις αδιάληπτα </span><br /><span style="font-size:130%;">η αποκάλυψη πως ήταν </span><br /><span style="font-size:130%;">εντελώς πλεονάζον </span><br /><span style="font-size:130%;">και ενοχλητικό μάλλον</span><br /><span style="font-size:130%;">αυτό σε διέλυσε</span><br /><span style="font-size:130%;">ως αφέλειας μνημείον</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-2187371299846761461?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-77877881194171039092009-04-27T14:06:00.003+03:002009-04-27T14:48:59.781+03:00<p><span style="font-size:130%;">στο άδειο σου βλέμμα να χωρέσω δεν μπορώ </span></p><p><span style="font-size:130%;">το ξέρουμε καλά δεν μένω πια εδώ</span></p><p><span style="font-size:130%;">τόσο ένοχα προσδιόρισες εαυτό</span></p><p><span style="font-size:130%;"> διαγράφοντας με ως κάτι περιττό </span></p><p><span style="font-size:130%;">ποιος πόνεσε περισότερο </span></p><p><span style="font-size:130%;">να διακρίνω πια αδυνατώ</span></p><p><span style="font-size:130%;">τα κομμένα μου φτερά </span></p><p><span style="font-size:130%;">είναι τα άδεια μου χέρια </span></p><p><span style="font-size:130%;">άβολα συστρέφονται </span></p><p><span style="font-size:130%;">σε ένα κορμί δίχως ψυχή </span></p><p><span style="font-size:130%;">να αγκαλιάσουν δεν φείδονται </span></p><p><span style="font-size:130%;">πιότερο να ξέρεις φοβούνται</span></p><p><span style="font-size:130%;"> εκείνη την απωθημένη έλξη </span></p><p><span style="font-size:130%;">που μεταμφιέζεται σε οργή </span></p><p><span style="font-size:130%;">δική σου ήταν η οργή, </span></p><p><span style="font-size:130%;">την έλξη πως τη σκότωσες ?</span></p><p><span style="font-size:130%;">δεν αναρωτιέμαι πια το γιατί </span></p><p><span style="font-size:130%;">το πώς είναι που νοιάζομαι </span></p><p><span style="font-size:130%;">να μάθω για να σε μιμηθώ </span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-7787788119417103909?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-69369738396792760722009-04-27T14:06:00.000+03:002009-04-27T14:07:04.308+03:00<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-6936973839679276072?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-29389787798868126762009-04-08T00:49:00.005+03:002009-04-08T01:10:51.648+03:00<span style="font-size:130%;"><em>έπαιξες τα φύλλα σου νωρίς<br />άσσοι δίχως αντίκρυσμα<br />σ΄ένα τραπέζι για τρείς<br />να ρεφάρεις δεν μπορείς<br />χωρίς να ρισκάρεις<br />ούτε και να εκτεθείς.<br />Γι αυτό και ρισκάρισα<br />μα δεν ισοφάρισα,<br />το τέλος βλέπεις<br />ήταν απρόβλεπτο ,<br />το παιχνίδι παίχτηκε<br />σαν αγωνία που τέρπει<br />στο τέλος κατέληξε<br />σε απελπισία θαρρείς.<br />Γιατί το υπερτίμησες?<br />χρόνος ήτανε που έπρεπε να ξοδευτεί<br />μήπως και σε πνίξει<br />γι αυτό και τον τέλειωσες .<br />Σα νερό που στην έρημο άδειασες'<br />απίθανο θα ταν να καρπίσει</em></span>.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-2938978779886812676?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-87896161691999662542009-03-26T09:44:00.007+02:002009-03-26T13:14:43.253+02:00<span style="font-size:130%;"><em>ένα υδάτινο σεντόνι μ΄εμπόδιζε να σε δω,<br />μα όχι και να σε φανταστώ ,<br />θα μπορούσe να ήταν και από δάκρυα<br />μα δεν ήταν!<br />Μια φωτογραφία που ποτέ δεν τράβηξα<br />άφηνε το υπονοούμενο της ύπαρξής σου στον εγκέφαλό μου<br />σα να ταν δικιά μου μα δεν ήταν,<br />ένα τηλεσκόπιο στραμένο προς στον ουρανό<br />μα εγώ δεν ήμουν από την πλευρά των αστεριών ,<br />όμορφη που ήταν η θέα μέσα απ το παραθυρό σου<br />μα εγώ δεν την έβλεπα πια από κεί.</em></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-8789616169199966254?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-58972908318963499572009-03-23T00:42:00.005+02:002009-03-23T11:15:15.757+02:00<span style="font-size:130%;"><em>έζωσε η ασκήμια ασφυχτικά το κορμί<br /><br />κι η σιωπή τα λόγια τα θερμά απόδιωξε<br /><br />σπασμένο κατάρτι από ναυάγιο η ψυχή<br /><br />τη λήθη κάλεσε , δώρα άκριβά της έταξε <br /><br />με θλιβερό αντίτιμο τις μονάκριβες στιγμές<br /><br />στο τίποτα το λυτρωτικό να αρνηθεί </em></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><em>μ α εκείνη περήφανα προσπέρασε</em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em><br />προτιμούσε μαζί τους να εκτελεσθεί</em></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-5897290831896349957?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-24129482370357271992009-03-19T14:36:00.005+02:002009-03-20T00:14:49.241+02:00<div align="left"><span style="font-size:130%;"><em>δεν προλαβαίνεις να ζεις γιατί στο μεταξύ ονειρεύεσαι πολύ<br />δεν προλαβαίνεις να ζεις γιατί στο μεταξύ αναλώνεσαι πολύ<br />δεν προλαβαίνεις να ζεις γιατί στο μεταξύ </em></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"><em>διαχέεσαι πολύ<br /><span style="color:#ff0000;">ανειρμάτιστα </span></em></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"><em>ανάμεσα σε ανθρώπους και πράγματα<br />αναζητώντας νοήματα διαφυγόντα και κέρδη δήθεν ανέξοδα.<br />Σε τριγυρνούσα σα μέλισσα τη γύρη λουλουδιόύ μεθυστικού.<br />Όταν εντέλει από το άρωμά σου ναρκώθηκα<br />στην θαλπωρή της φαντασίωσής μου ήταν αργά να αντιδράσω,<br />σαν ξύπνησα αναρωτήθηκα <span style="color:#ff0000;">μήπως απλά διαιρέθηκα</span><br />κι ήμουν η γύρη , η μέλισσα και το λουλούδι μαζί.<br />Ξέρω μια λέξη να τα χωρέσω όλα τούτα, τόσο περιεκτική<br />στο λεξιλόγιό μου όμως από καιρό απαγορευμένη να χρησιμοποιηθεί</em> .</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-2412948237035727199?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-25305211750557615932009-03-13T00:47:00.003+02:002009-03-13T08:01:12.705+02:00<span style="font-size:130%;"><em>Ανακάτωσα τα εσώψυχά μου</em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em>με την αδεξιότητα νεόκοπης νοικοκυράς </em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em>που ψάχνει τα συρτάρια της,</em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em>με μια ύπουλη και καλά κρυμμένη αγωνία </em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em>μήπως και δεν βρώ τα ματωμένα</em></span><br /><em><span style="font-size:130%;">στο μέρος της καρδιάς </span></em><br /><span style="font-size:130%;"><em>κατάσαρκα ασπρόρουχα μου</em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em>που άτσαλα και πρόχειρα έθαψα</em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em>κάτω από τα πολύχρωμα πανωφόρια</em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em>των δημόσιων επιδεί ξεών μου.</em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em>Έκαμνα συχνά τούτο τον έλεγχο </em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em>σχεδόν καταναγκαστικά </em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em>μήπως και δεν μου βγεί το μέτρημα</em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em>Μετά από καιρό </em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em>από τον τσαλακωμένο σωρό έλειπαν δυο</em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em>Τα ονομάτισα και τρυφερά τα αποχαιρέτισα, </em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em>το φόβο μου τον νανούρισα </em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em>πριν του σφαλίσω τα μάτια </em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em>και στο πάθος μου έψαλλα τον επικήδειο.</em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em>Ένοιωσα ανυπόφορα ασφαλής </em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em>και αισιόδοξη πως σύντομα </em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em>θα εγκατέλειπα το θλιβερό μέτρημα </em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em>τούτου του μάταιου απολογισμού.</em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em>Άλλωστε οι αιμάτινες κηλίδες με τον καιρό </em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em>έμοιαζαν με ξεχρωμισμένα σχέδια</em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em>απερίσκεπτου και άτεχνου ζωγράφου.</em></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-2530521175055761593?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-12679379839125640192009-03-10T12:19:00.003+02:002009-03-10T13:52:37.795+02:00<span style="font-size:130%;">την έχασα, τη χώρα που χα ονειρευτεί να ταξιδέψω,<br />σαν σε μαγικό χάρτη.<br />Έσβησα τα σημάδια της ψυχής σου πάνω μου,<br />έκλεισα τα παράθυρα να εκλείψει ο αέρας<br />η ασφυξία να αποτελειώσει τις πλάνες,<br />άνοιξα το φώς να διώξω τα φαντάσματα,<br />γύρισα τη σελίδα που ζωγράφιζα τις μνήμες.<br />Γδύθηκα τα πρόσκαιρα και δανεικά μου ρούχα<br />στάθηκα γυμνή μέσα καΙ έξω σαν βρέφος<br />μπροστά στην κολυμπήθρα της ανάνηψης,<br />ντράπηκα και έκλαψα για την έκθεσή μου στα μάτια σου<br />μα να πονέσω πιά δεν μπορούσα,<br />το κενό με κατέκλυσε τρομακτικ'ο όπως και πρώτα</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-1267937983912564019?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-75928412891620971822009-03-03T03:06:00.007+02:002009-03-03T03:35:16.016+02:00<span style="font-size:130%;"><em>Όταν η αλήθεια δεν μας έφτανε λέγαμε ψέματα </em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em>για να τη συμπληρώσουμε ,</em></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><em>όταν η πραγματικότητα μας μπέρδευε λέγαμε ψέματα</em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em>για να την διευκρινίσουμε,</em></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><em>'οταν το παρόν μας στένευε λέγαμε ψέματα </em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em>για να το διευρύνουμε, </em></span><br /><em><span style="font-size:130%;"></span></em><br /><span style="font-size:130%;"><em>όταν εκθέταμε στον πόνο τις ψυχές μας</em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em>λέγαμε ψέματα για να τις γιατρέψουμε ,</em></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><em>όταν νοιώθαμε ασήμαντοι για να αγαπηθούμε </em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em>λέγαμε ψέματα για να λατρευτούμε, </em></span><br /><em><span style="font-size:130%;"></span></em><br /><span style="font-size:130%;"><em>όταν στο τίποτα αρμενίζαμε </em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em>λέγαμε ψέματα για να προσανατολιστούμε,</em></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><em>όταν το κουράγιο βρήκαμε την αλήθεια να πούμε </em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em>ήταν αργά πια να αλληλοπιστευτούμε.</em></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><em></em></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-7592841289162097182?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-52811077717171619822009-02-28T22:48:00.005+02:002009-02-28T23:44:43.715+02:00<span style="font-size:130%;"><em>Εκείνη έφυγε. ΄Ενοιωσε για λίγο στον αέρα το άρωμά της να πλανιέται δίχως πνοή και σάρκα Άνοιξε το παράθυρο να κατακλύσει το χώρο το φώς, να διώξει τα φαντάσματα.<br />Είχε ξημερώσει Όλα έμοιαζαν απροσδόκητα ελαφριά και ευχάριστα σα να είχε φύγει από πάνω τους η ματαιότητα και η θλίψη <span style="color:#ff6600;">τούτης της συνάντησης δίχως νόημα .<br /></span>Ήταν που εκείνη δεν καταλάβαινε πως όλα μεταξύ τους είχαν μια τυχαιότητα -σαν σύμπτωση έμοιαζαν -που δεν έπρεπε να διαταραχθεί αγγίζοντας το μοιραίο.<br />Μα εκείνη επέμενε να ντύνει τις στιγμές με την μελοδραματικότητα σμιξίματος αληθινών εραστών που αγωνιούν να ενωθούν και να χαθούν.<br />Αυτό τον έκανε να νοιώθει αμήχανος σχεδόν παγιδευμένος σε μια του αρχική επιπόλαιη κίνηση που θα θελε να χε τη δύναμη να την τελειώσει δίχως συνέχεια.<br />Με κάποιο τρόπο έμοιαζε υποχρεωμένος στη δική της θέληση κι αυτό διόλου δεν του άρμοζε.<br />Συρμένος σε ένα χορό που τα βήματά του δε γνώριζε, μα και δεν είχε καμμιά πρόθεση να χορέψει ,έτσι του φάνηκε.......<br /><span style="color:#ff6600;">Αναζήτησε μέσα του το κενό μιας κάποιας απώλειας μα δεν το βρήκε </span>Καθόλου δεν τον ένοιαζε ήταν ολότελα ξεκάθαρο και τόσο ανακουφιστικό.<br />Κι άλλοτε είχε νοιώσει έτσι μα δεν της το΄πε από κάποιο αίσθημα άσκοπης συμπόνιας.<br />Το γραψε τότε σε ένα στιχάκι που τ΄άφησε να ταξιδέψει στον ιστοχώρο μήπως και το λάβει.<br />Εκείνη του φανέρωσε πως μόλις πρόσφατα είχε πέσει στο δρόμο της. Σαν από μηχανής θεός .....σκέφτηκε... την ώρα που <span style="color:#ff6600;">τα δαχτυλά του την αποχαιρετούσαν πυρετικά πάνω σε ένα πληκτρολόγιο.....</span></em></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-5281107771717161982?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-90818510901122888882009-02-28T00:12:00.002+02:002009-02-28T22:47:57.826+02:00<em><span style="font-size:130%;">με έναν αδιάφορο ήλιο να διαπερνά τα κλειστά της βλέφαρα </span></em><br /><em><span style="font-size:130%;">που απέφευγαν να αντικρύσουν την επόμενη μέρα, </span></em><br /><em><span style="font-size:130%;">σα να ήταν κρεμασμένη στην αγχόνη του χρόνου,</span></em><br /><em><span style="font-size:130%;">κινήθηκε ελάχιστα μήπως και δεν ξυπνήσει </span></em><br /><em><span style="font-size:130%;">για να μην αντικρύσει στ αλήθεια τον εφιάλτη της .</span></em><br /><em><span style="font-size:130%;">Ύστερα από καιρό εκείνος δεν ήταν εκεί ,</span></em><br /><em><span style="font-size:130%;">σαν θεματοφύλακας των ονείρων της ,</span></em><em><span style="font-size:130%;">σαν πρωινή αύρα στον πόθο της,</span></em><br /><em><span style="font-size:130%;">σαν αδιόρατο σφίξιμο μιας γλυκειάς ενοχής .</span></em><br /><em><span style="font-size:130%;">Αντ ΆΥΤΟΥ ένα αδιαμφισβήτητο κενό που προσδιορίσθηκε ύποπτα</span></em><br /><em><span style="font-size:130%;">από μια αίσθηση πτώσης σε βάραθρο δίχως πάτο.</span></em><br /><em><span style="font-size:130%;">Να σωθώ σκέφτηκε και βιάστηκε να γαντζωθεί στην καθημερινότητα ,</span></em><br /><em><span style="font-size:130%;">μα εκείνος δεν την άφησε .</span></em><br /><em><span style="font-size:130%;">Τον αναζήτησε παρά τη θέλησή του σε μια δισδιάστατη οθόνη ζωής ,από ένστικτο επιβίωσης </span></em><em><span style="font-size:130%;">κι ήταν εκεί ..........</span></em><br /><em><span style="font-size:130%;">Της έστελνε γράμματα της πέννας ενός άλλου εραστή με ελάχιστες παραλλαγές αναγνώρισης . </span></em><br /><em><span style="font-size:130%;">Λέξεις που αρνούνταν τον έρωτα ως εκδοχή και την αγάπη ως ζητούμενο. </span></em><br /><em><span style="font-size:130%;">Μόνο στιγμές γεμάτες αγωνία -να βρεθούν ή να χαθούν-</span></em><br /><em><span style="font-size:130%;">ελάχιστα διέκρινε τη διαφορά .</span></em><br /><em><span style="font-size:130%;">Ή οθόνη φάνταζε μαγικός καθρέφτης που παραποιούσε τα είδωλα </span></em><br /><em><span style="font-size:130%;">και παράλλασε τις λέξεις. </span></em><br /><em><span style="font-size:130%;">να θυμώσει δεν τaίριαζε, μα αποσβολωμένη κοίταζε την ζωή της</span></em><br /><em><span style="font-size:130%;">σε δημόσιο βλέμμα εκτεθειμένη σαν να ταν η ζ ωή μιας άλλης.</span></em><br /><em><span style="font-size:130%;">Και ήταν .</span></em><br /><em><span style="font-size:130%;">Αισθάνθηκε ηδονοβλεψίας και λαθρεπιβάτης σε χρόνο ασύγχρονο των στιγμών που έζησε.</span></em><br /><em><span style="font-size:130%;">Ξεγέλασε την κρίση της ,έτσι κι αλλιώς τα γράμματα από έναν άλλο για μια άλλη είχαν γραφεί χρόνια πριν.</span></em><br /><em><span style="font-size:130%;">Τα μάτια της θόλωσαν από τη θλίψη που κυλούσε αθέλητα </span></em><br /><em><span style="font-size:130%;">και δεν την άφηναν να δει τη συνέχεια .</span></em><br /><em><span style="font-size:130%;">Θα μιλούσε μαζί του σε κείνη τη διφορούμενη γλώσσα που μόλις μάθαινε. </span></em><br /><em><span style="font-size:130%;">Στο περιθώριο ενός ασήμαντου ιστοχώρου έγραψε ένα γράμμα από εκείνη σε εκείνον</span></em><br /><em><span style="font-size:130%;">για τον δικό της αληθινό χρόνο που το τέλος του είχε ήδη σηματοδοτηθεί.</span></em><br /><em><span style="font-size:130%;">Ή μήπως άρχιζε ,πιο πραγματικός από ποτέ <span style="color:#ff0000;">"ο χρόνος του χωρισμού"</span></span></em><span style="color:#ff0000;"><br /><em><span style="font-size:130%;"></span></em><br /><em><span style="font-size:130%;"></span></em></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-9081851090112288888?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-57947464172809463422009-02-24T11:22:00.000+02:002009-02-24T16:12:06.552+02:00<em><span style="font-size:130%;">Άκουσε την πόρτα να κλείνει πίσω της και <span style="color:#ff0000;">κατάλαβε πως ήταν για πάντα</span>.Κι ας μην είχε ειπωθεί λέξη γι αυτό.Ούτε διαίσθηση θα το έλεγες . Το βλέμμα του που στένευε σαν να μην την χωρούσε πια και τ΄ ότι δεν αιχμαλωτίζονταν πια στο δικό της, με κάποιο τρόπο την είχε προειδοποιήσει. .<br /><br />Για μια στιγμή μόνο έλπισε πως η πόρτα θα ξανάνοιγε και κείνος θα την καλούσε πίσω, για μια στιγμή μόνο, σαν σε ρομαντική ταινία.....<br /><br /><span style="color:#ff0000;">"Γίνεσαι γελοία"</span> την κορόιδεψε η εναπομείνασα λογική της ,ανάλγητα σαν να μην ήταν δική της..Το πάτωμα του διαδρόμου έγινε απότομα τραχύ κάτω από τα πόδια της οι τοίχοι την πλάκωσαν στενεύοντας την οπτική της, κοίταξε για τελευταία φορά πίσω της πριν αρχίσει να κατεβαίνει στο πουθενά.<br /><br />Η πόρτα παρέμεινε ερμητικά κλειστή ,χρειάζομαι αέρα, σκέφτηκε και φως...<br /><br />Βγήκε στο δρόμο . Σε αντίθεση με τη μάλλον επιμελημένη εμφάνισή της ένοιωθε ανεπανόρθωτα τσαλακωμένη,σαν χαρτί που πετάχθηκε στο καλάθι σε αιφνίδια εκκαθάριση.<br /><br />Κάποιος περαστικός την πλησίασε"γυναίκες σαν εσας δεν θα πρεπε να κλαίνε" ντράπηκε ,ψέλλισε ευχαριστώ, σαν φιλοφρόνηση της φάνηκε,συνειδητοποίησε πως έκλαιγε,έβαλε τα γιαλιά της να κρυφτεί και ασυναίσθητα έκλεισε το παλτό της. Δεν κρύωνε, στιγμιαία πίστεψε πως οι άλλοι περιεργάζονταν τις πληγές στο κορμί της. Για την ψυχή της δεν ανησύχησε, γιατί ένοιωθε πως δεν είχε ΄ σαν να είχε μείνει ώρα στην παγωνιά κι είχε ξυλιάσει.<br />Δεν ήταν σε θέση να κάνει κάποια ανασκόπηση το μόνο που διέκρινε στην ομίχλη της απόγνωσης ήταν πως για κάποιο λόγο είχε κάνει το ανεπίτρεπτο μαζί και απαγορευμένο. </span></em><br /><em><span style="font-size:130%;">Τόλμησε να ονειρευτεί, να απλώσει το χέρι στο μήλο του έρωτος κι ας την είχαν προειδοποιήσει για την τιμωρία..... Εκδιωγμός από τον παράδεισο<span style="color:#ff0000;">.......δεν μπορούσε να ισχυρισθεί πως δεν ήξερε. </span></span></em><br /><em><span style="font-size:130%;">Έσυρε βαριά τα βήματά της ,με το στίγμα της <span style="color:#ff0000;">έκπτωτης............</span></span></em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-5794746417280946342?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-42638658987071153462009-02-22T01:06:00.000+02:002009-02-22T09:11:13.786+02:00<em><span style="font-size:130%;">έκλεισε την πόρτα βιαστικά πίσω της <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_0">δίχως</span> να την κοιτάξει,σαν να έκλεινε απ΄έξω το φόβο. Έστρεψε νωχελικά την πλάτη του,με ένα αίσθημα ασφάλειας και ανακούφισης που είχε καιρό να νοιώσει.<br />Ήταν πάλι κυρίαρχος του κόσμου του ,η παρείσακτη πληθωρική παρουσία της δεν γέμιζε πια το χώρο με την αφέλεια <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_1">ξεθαρεμένου</span> χωριάτη ,ούτε η φωνή της ακουγόταν ξεδιάντροπη να αραδιάζει λέξεις ακατανόητα κι άπρεπα τρυφερές. ούτε το λάγνο <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_2">βλέμμα της</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_3">αιχμαλώ</span><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_4">τιζαν</span> οι καθρέφτες των ματιών του.<br />Σκέφτηκε για μια στιγμή το <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_5">πρόσωπό</span> της,κάποτε του άρεσε, το έβρισκε παιδικό, σχεδόν αγγελικό, τότε τη φώναζε μωρό κι άλλοτε την έβλεπε άγρια και ζωώδη ,τότε τη φώναζε λέαινα.<br /><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_6">Όταν</span> τον <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_7">γήτευε</span> με το ατόφιο της χαμόγελο την έλεγε <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_8">γλυκειά</span> ψυχή.<br /><br />Μα τελευταία τούτη η οικεία ζεστασιά της που του πύρωνε την ψυχή είχε αρχίζει να τον τρομάζει γιατί διαπερνούσε τη σάρκα, άγγιζε στρώματα βαθύτερα, αντάμωνε τις δίνες της αγωνίας του και <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_9">φώλιαζε</span> στοργικά τις ανάγκες του.<br />Οι μύχιες σκέψεις του έμοιαζαν <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_10">αφόρητα</span> εκτεθειμένες στο φως της σαν βδομαδιάτικη μπουγάδα και ένοιωσε άβολα για τούτη την αδιακρισία της να παραβιάσει το άβατο <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_11">της κρυφής</span> του αυλής.</span></em><br /><em><span style="font-size:130%;"><br />ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΤΗΝ ΞΑΝΑΒΛΕΠΕ<br />Το ΄χε οριστικά αποφασίσει καθώς έκλεινε την πόρτα , στα ξαφνικά σπρωγμένος από κείνη την γνώριμη ηρεμία της θλίψης και της μοναξιάς του που του επιβεβαίωνε ακόμη μια φορά το προφανές για κείνον από χρόνια-καμιά δεν θα καταλάβαινε πόσο λεπτούς χειρισμούς απαιτούσε το να κινείσαι στο γυάλινο και εύθραυστο κόσμο του. </span></em><br /><em><span style="font-size:130%;"><br />ΟΧΙ....ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΤΗΝ ΞΑΝΑΒΛΕΠΕ....<br />Έκανε το σταυρό του στο ζωγραφισμένο σε ξύλο άγιο απέναντι του, έναν από τους πολλούς που τον περιέβαλλαν<br />"Απεταξάμην το δαίμονα τούτο "ψιθύρισε.κοιτάζοντας την διπλοασφαλισμένη εξώπορτα.</span></em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-4263865898707115346?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-34170915640709523482009-02-20T00:27:00.000+02:002009-02-20T09:12:50.091+02:00<em><span style="font-size:130%;"><strong>λικέρ με άρωμα μαστίχας</strong> </span></em><br /><br /><em><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ff0000;">πριν η μετά</span> </span></em><br /><br /><em><span style="font-size:130%;">πότε το πινα δε θυμάμαι,</span></em><br /><br /><em><span style="font-size:130%;">μα μοιάζει ατέλειωτο</span></em><br /><br /><em><span style="font-size:130%;">ή μήπως το φυλάω ?</span></em><br /><br /><em><span style="font-size:130%;">μή μου σωθεί και σ΄ αρνηθώ</span></em><br /><br /><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"><em>πριν η μετά</em></span><br /><br /><em><span style="font-size:130%;">δεν πρόκειται να θυμηθώ,</span></em><br /><br /><em><span style="font-size:130%;">μα το πίνω κάθε βραδιά </span></em><br /><br /><em><span style="font-size:130%;">μια σταγόνα τη φορά </span></em><br /><br /><em><span style="font-size:130%;">μήπως και τελειώσει</span></em><br /><br /><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"><em>πριν η μετά</em></span><br /><em><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"></span></em><br /><span style="font-size:130%;color:#000000;"><em></em></span><em><span style="font-size:130%;">πάλι δε θυμάμαι ΄</span></em><br /><br /><strong><em><span style="font-size:130%;">τωρα το πίνω και φοβάμαι </span></em><br /><em><span style="font-size:130%;"></span></em><br /></strong><em><span style="font-size:130%;">μήπως μεθύσω και χαθώ</span></em><br /><br /><em><span style="font-size:130%;">εκεί που δεν θα θελες να μαι </span></em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-3417091564070952348?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-13463988912458196952009-02-18T11:30:00.000+02:002009-02-18T11:38:16.523+02:00<em><span style="font-size:130%;">Εναγωνίως έψαχνα</span></em><br /><em><span style="font-size:130%;"> </span></em><br /><em><span style="font-size:130%;">στο μυαλό μου ρωγμές </span></em><br /><em><span style="font-size:130%;"></span></em><br /><em><span style="font-size:130%;">πριν να εκραγώ</span></em><br /><em><span style="font-size:130%;"></span></em><br /><em><span style="font-size:130%;">μήπως και μπορέσω </span></em><br /><em><span style="font-size:130%;"></span></em><br /><em><span style="font-size:130%;">να χωρέσω τις στιγμές </span></em><br /><em><span style="font-size:130%;"></span></em><br /><em><span style="font-size:130%;">προσπαθώντας να τις σώσω </span></em><br /><em><span style="font-size:130%;"></span></em><br /><em><span style="font-size:130%;">μαζί με τον εαυτό μου</span></em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-1346398891245819695?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-23123053170641488982009-02-15T19:40:00.000+02:002009-02-16T02:18:49.452+02:00<em><span style="font-size:130%;">Πρόσωπα σαν χαρτογραφίες ψυχών </span></em><br /><br /><br /><em><span style="font-size:130%;">πρόσωπα σαν κιβωτοί αναμνήσεων </span></em><br /><br /><br /><em><span style="font-size:130%;">πρόσωπα σαν σταυροδρόμια βλεμμάτων </span></em><br /><br /><br /><em><span style="font-size:130%;">πρόσωπα σαν λίκνα ιδεών </span></em><br /><br /><br /><em><span style="font-size:130%;">πρόσωπα σαν φυλαχτά σκέψεων </span></em><br /><br /><br /><em><span style="font-size:130%;">πρόσωπα σαν πολύτιμα πετράδια </span></em><br /><br /><br /><em><span style="font-size:130%;">πρόσωπα σαν σκοτεινά σύννεφα</span></em><br /><br /><br /><em><span style="font-size:130%;">πρόσωπα σαν ολόγιομα φεγγάρια </span></em><br /><br /><br /><em><span style="font-size:130%;">πρόσωπα σαν ήλιων στέφανα </span></em><br /><br /><br /><em><span style="font-size:130%;">πρόσωπα γνωστά μα τώρα ξένα</span></em><br /><br /><em><span style="font-size:130%;"></span></em><br /><em><span style="font-size:130%;">πρόσωπα νεκρά για πάντα χαμένα </span></em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-2312305317064148898?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-8366592920006642022009-02-11T01:53:00.000+02:002009-02-11T02:18:25.220+02:00<em>από λόγο κακού </em><br /><em>από φθόνο </em><br /><em>από ευτέλεια </em><br /><em>από έπαρση</em><br /><em>από μίσος </em><br /><em>από εκδίκηση</em><br /><br /><br /><em><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ff0000;">για να καθαρθώ........</span></span></em><br /><br />μέχρι τότε άγνωστοι φίλοι,δισδιάστατοι συνοδοιπόροι, απλοί τυχαίοι αναγνώστες<br /><span style="color:#ff0000;">σας </span><span style="color:#ff0000;">αποχαιρετώ και σας ευχαριστώ για τη θέρμη σας</span><br /><span style="color:#ff0000;">και την τρυφερή ματιά σας στα γραφτά μου</span><br /><br />Μακάριοι οι αναμάρτητοι<br /><br />και οι πτωχοί τη καρδία<br /><br /><span style="font-size:130%;"><em>"τους διώκτες μου εγώ ηγάπησα "</em></span><br /><em><span style="font-size:130%;"></span></em><br /><em><span style="font-size:130%;"></span></em><br /><em><span style="font-size:130%;"></span></em><br />αφιερωμένο σε ένα φίλο που με βοήθησε να το δω<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-836659292000664202?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-39470445398823467482009-02-10T12:48:00.000+02:002009-02-11T01:53:34.105+02:00<em><span style="font-size:130%;">Σε Ρωμαικές αρένες διαστροφής<br /><br />το αίμα στα μάτια των μελλοθάνατων δεν έφτανε<br /><br />αλλιώς έπρεπε να εκτυλιχθεί το θέαμα .<br /><br />Αποφασίσθηκε οι καρδιές να αργοσβήσουν<br /><br />εξω απ΄ την ασφαλή τρυφερή σάρκα ,<br /><br />να ευτελισθούν πονώντας δημόσια ,<br /><br />να τιμωρηθούν μέχρι τελικής πνοής,<br /><br />να εξαγνισθούν απ το ανόμημα της πίστης<br /><br />που όρισε καθάρια ο λόγος της αγάπης .<br /><br />Ο καίσαρας στο βάθρο θετικά έγνεψε<br /><br />ή τελευταία πράξη φανερά τον έτερψε .</span></em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-3947044539882346748?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-1986356996299716912009-02-08T22:22:00.000+02:002009-02-08T22:58:09.457+02:00<em><span style="font-size:130%;">Σαν έστρεψες το βλέμμα αλλού</span></em><br /><em><span style="font-size:130%;"></span></em><br /><em><span style="font-size:130%;">ένοχα όρισες την σιωπή σου,</span></em><br /><em><span style="font-size:130%;"></span></em><br /><em><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ff0000;">έκπτωτος βασιλιάς </span>του μυαλού</span></em><br /><em><span style="font-size:130%;"></span></em><br /><em><span style="font-size:130%;">τόσο γυμνός μεσ΄τη φυγή σου.</span></em><br /><em><span style="font-size:130%;"></span></em><br /><em><span style="font-size:130%;">Στο βλέμμα της αμηχανίας σου</span></em><br /><em><span style="font-size:130%;"></span></em><br /><em><span style="font-size:130%;">την αλήθεια μου αντίκρυσα,</span></em><br /><em><span style="font-size:130%;"></span></em><br /><em><span style="font-size:130%;">δεν με σπάραξε η αποφυγή σου</span></em><br /><em><span style="font-size:130%;"></span></em><br /><em><span style="font-size:130%;">μα ούτε και σε μίσησα .</span></em><br /><em><span style="font-size:130%;"></span></em><br /><em><span style="font-size:130%;">Αν και με θάμπωσε η <span style="color:#ff0000;">ωραιότητά </span><span style="color:#ff0000;">σου </span></span></em><br /><em><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"></span></em><br /><em><span style="font-size:130%;">μονο τη <span style="color:#ff0000;">ματαιότητά σου</span> θρήνησα </span></em><br /><em><span style="font-size:130%;"></span></em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-198635699629971691?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-16966409252744238662009-02-07T19:46:00.000+02:002009-02-08T00:47:24.093+02:00<em><span style="font-size:130%;">Παραχαράκτες του πόνου της απώλειας<br /><br />σαν δεν αντεχουν να τον δουν,<br /><br />τον αρνούνται ,κρυφά τον μασκαρεύουν.<br /><br />Της αγάπης ανάλγητοι αρνητές<br /><br />για φόβο μοναξιάς μόνο μιλούν.<br /><br />Μα στο εξής δεν θα με παραφράζουν,<br /><br />θα ορίζω εγώ τις συνιστώσες,<br /><br />των δακρύων μου εγώ τις αυλακιές<br /><br />θαρραλέα θα ορμηνεύω,<br /><br />σιωπηλά κι αβίαστα να κυλούν<br /><br />τις απώλειες τους σαν μνημονεύουν,<br /><br />στο ταπεινό της <span style="color:#ff0000;">αγάπης</span> θυσιαστήριο ,<br /><br />στου <span style="color:#ff0000;">έρωτα </span>το σιωπηλό κοιμητήριο </span></em><br /><em><span style="font-size:130%;"></span></em><br /><em><span style="font-size:130%;">και στης <span style="color:#ff0000;">φιλίας </span>το γκρίζο κρεματόριο.</span></em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-1696640925274423866?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-11632095607097195922009-02-05T23:30:00.000+02:002009-02-08T22:58:50.725+02:00<span style="font-size:130%;"><em>Στο τελευταίο σκαλί </em><br /><em></em><br /><em>στην ύστατη προσπάθεια ν άνέβεις στο ικρίωμα </em><br /><em></em><br /><em>αντίσταση δεν βρήκες καμμία </em><br /><em></em><br /><em>δυο τρεις λέξεις που χώρεσαν το κρίμα σου</em><br /><em></em><br /><em>απαλά σε έσπρωξαν. </em><br /><em></em><br /><em>Οργή το σχοινί της αγχόνης .</em><br /><em></em><br /><em>Ο δήμιος δεν ήταν εκεί</em><br /><em></em><br /><em>έσπρωξες το σκαμνί να <span style="color:#ff0000;">τελειώνεις .</span></em><br /><em></em><br /><em></em><br /><em></em></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-1163209560709719592?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-87730693293854721512009-02-04T14:02:00.000+02:002009-02-04T14:21:40.369+02:00<em><span style="font-size:130%;">Ενθυμήματα στιγμών έξω από κλειστές πόρτες </span></em><br /><em><span style="font-size:130%;"></span></em><br /><em><span style="font-size:130%;">καθημερινά αντικείμενα, σε τροχιές κυκλικές </span></em><br /><em><span style="font-size:130%;"></span></em><br /><em><span style="font-size:130%;">επιστροφές σε σημεία εκκίνησης,</span></em><br /><em><span style="font-size:130%;"></span></em><br /><em><span style="font-size:130%;">σύμβολα που απογυμνώθηκαν το νόημα της μοναδικότητας,</span></em><br /><em><span style="font-size:130%;"></span></em><br /><em><span style="font-size:130%;">αποποιούμενα την διαδρομή και την πορεία τους,</span></em><br /><em><span style="font-size:130%;"></span></em><br /><em><span style="font-size:130%;">στερημένα την πρότερη αίγλη τους ,</span></em><br /><em><span style="font-size:130%;"></span></em><br /><em><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ff0000;">απλώς πράγματα</span> </span></em><br /><em><span style="font-size:130%;"></span></em><br /><em><span style="font-size:130%;">που δεν ανήκαν πια πουθενά </span></em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-8773069329385472151?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-20433316910807716772009-02-01T16:38:00.000+02:002009-02-01T17:11:01.081+02:00<em><span style="font-size:130%;">αν μου έδιναν το περιθώριο μιας μόνο λέξης</span></em><br /><em><span style="font-size:130%;"></span></em><br /><em><span style="font-size:130%;">θα διάλεγα το σ΄ αγαπώ,</span></em><br /><em><span style="font-size:130%;"></span></em><br /><em><span style="font-size:130%;">αν μου επέτρεπαν μια μόνο πράξη</span></em><br /><em><span style="font-size:130%;"></span></em><br /><em><span style="font-size:130%;">θα γινόμουν σταγόνα βροχής στο γυάλινο τοίχο σου</span></em><br /><em><span style="font-size:130%;"></span></em><br /><em><span style="font-size:130%;">για να μπορέσω να σε δώ,</span></em><br /><em><span style="font-size:130%;"></span></em><br /><em><span style="font-size:130%;">αν με ανάγκαζαν να μεταμορφωθώ</span></em><br /><em><span style="font-size:130%;"></span></em><br /><em><span style="font-size:130%;">θα γινόμουν διάφανη ,μέσα μου για να δεις.</span></em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-2043331691080771677?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-42309964555321835722009-01-31T00:32:00.000+02:002009-01-31T01:08:15.546+02:00<strong>Μπροστά στον καθρέφτη της</strong><br /><strong></strong><br /><strong>γυμνή στάθηκε ,</strong><br /><strong></strong><br /><strong>το βάθος της ψυχής της ψηλάφησε </strong><br /><strong></strong><br /><strong>μα ίχνη δεν βρήκε ,</strong><br /><strong></strong><br /><strong>από δηλητηριώδη πονήματα</strong><br /><br /><strong>άν και της προσάφθηκε ,</strong><br /><strong></strong><br /><strong>ούτε λόγου ευτελή ενθυμήματα</strong><br /><strong></strong><br /><strong>άν και της αποδόθηκε ,</strong><br /><strong></strong><br /><strong>στα λιγοστά ονειρά της </strong><br /><strong></strong><br /><strong>αποφορά δεν αναδύθηκε.</strong><br /><strong></strong><br /><strong>Το μόνο που διακρινόταν</strong><br /><strong></strong><br /><strong>στίγμα στο είδωλό της ,</strong><br /><strong></strong><br /><strong>ένα χι που εγγραφόταν </strong><br /><strong></strong><br /><strong>στο πορφυρό του πάθους της,</strong><br /><strong></strong><br /><strong>απαγορευτικό στον πόθο της ,</strong><br /><strong></strong><br /><strong>με την ένδειξη </strong><br /><br /><strong>αυστηρώς ακαττάλληλο .</strong><br /><strong></strong><br /><strong></strong><br /><br /><strong></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-4230996455532183572?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-21333573871871730692009-01-29T01:04:00.000+02:002009-01-31T22:51:33.071+02:00<em><strong>Περαστικός ταξιδευτής ,</strong></em><br /><em><strong>αραξοβόλι πρόσκαιρο,</strong></em><br /><em><strong>με σχοινιά και άγκυρες</strong></em><br /><em><strong>σε πόντο φιλόξενο</strong></em><br /><em><strong>απρόσεκτα έριξε. </strong></em><br /><em><strong>Μα ο καιρός τα σκοινιά </strong></em><br /><em><strong>απότομα έκοψε,</strong></em><br /><em><strong>η άγκυρα ορφάνεψε, </strong></em><br /><em><strong>βαθύτερα βούλιαξε, </strong></em><br /><em><strong>το κύμα βάλθηκε </strong></em><br /><div><em><strong>να την αποδιώξει.</strong></em></div><div><em><strong>Μάταια προσπάθησε.</strong></em></div><em><strong>Στο τέλος η θάλασσα</strong></em><br /><em><strong>σφιχτά την αγκάλιασε .</strong></em><br /><em><strong>αγκάθι στον κόρφο της, </strong></em><br /><em><strong>στοργικά την έκρυψε ,</strong></em><br /><em><strong>μα ο χρόνος αμείληκτος</strong></em><br /><em><strong>σιγανά τη σκούριασε.</strong></em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-2133357387187173069?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-66628576082614546562009-01-28T01:41:00.000+02:002009-01-28T02:25:57.692+02:00<em>Δεν θυμάμαι να ήπια <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_0">εξωραιστή</span> συναισθήματος σε συσκευασία των δέκα,</em><br /><br /><em>ούτε <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_1">διευκολυντή</span> έκφρασης σε γυαλί με πάγο,</em><br /><br /><em>οπότε δεν έβρισκα δικαιολογία καμιά στο γεγονός </em><br /><em></em><br /><em>ότι τόσο επικίνδυνα συγγένευαν </em><br /><em></em><br /><em>οι παραισθήσεις με τις ψευδαισθήσεις.</em><br /><em></em><br /><em><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_2">΄Επαιρναν</span> μάλιστα το σχήμα σταγόνων βροχής </em><br /><em></em><br /><em>και αναρωτιόμουνα μήπως οι ευχές μου</em><br /><br /><em>φόρεσαν μάσκα να με <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_3">αποπλανήσουν.</span></em><br /><br /><em>Έρχονται βλέπεται απόκριες κι ίσως είχαν διάθεση</em><br /><br /><em>να μεταμορφωθούν για να υπάρξουν,</em><br /><br /><em>διότι παρ΄όλη την αφελή παρουσία τους έναντι της λογικής ,</em><br /><br /><em>διέθεταν στοιχειώδες συναίσθημα για να γνωρίζουν</em><br /><br /><em>ότι πλέον θα ήταν στο εξής απραγματοποίητες. </em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-6662857608261454656?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-10809929817916128812009-01-26T14:05:00.001+02:002009-01-31T22:53:13.984+02:00<span style="font-size:130%;"><em>Ζωές ασφαλείς <span style="color:#ff0000;">σαν</span> παραθυρόφυλλα ερμητικά κλειστά,</em> </span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><em>άτολμες φωνές αγάπης <span style="color:#ff0000;">σαν</span> ηλιαχτίδες μέσα από σύννεφα,</em> </span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><em>επιθυμίες άκαιρες <span style="color:#ff0000;">σαν </span><span style="color:#ffff00;"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_0" style="color:#ffffff;">πασχαλιές</span> </span>το Φλεβάρη,</em> </span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><em>μοναχικοί πόθοι <span style="color:#ff0000;">σαν </span>οδοιπόροι δίχως νερό στην έρημο,</em> </span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><em>λέξεις ανείπωτες <span style="color:#ff0000;">σαν</span> προσευχές αμαρτωλού που δεν ελπίζει τη συγχώρεση,</em> </span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><em>εικόνες μνήμης αθέλητες <span style="color:#ff0000;">σαν</span> μαχαιριές απρόσμενες του οικείου εχθρού -εαυτού μας.</em><br /></span><br /><em></em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-1080992981791612881?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-76108778784655757662009-01-25T16:41:00.000+02:002009-01-31T22:52:16.458+02:00<em>Παράξενα με τρομάζουν</em><br /><br /><em>με την αλλαζονία στο βλέμμα τους,</em><br /><br /><em>με το άδειο πρόσωπό τους, </em><br /><br /><em>τον κατηγορητικό λόγο τους ,</em><br /><br /><em>την απόλυτη ευφράδειά τους ,</em><br /><br /><em>όταν άκαιρα κομπάζουν</em><br /><br /><em>για την δικιά τους άμεμπτη φύση </em><br /><br /><em>που κατέχει τη μοναδική λύση.</em><br /><br /><em>Τους φοβόμουν από πάντοτε </em><br /><br /><em>μα τους απέφευγα ενίοτε </em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-7610877878465575766?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-54548683147172760912009-01-24T17:23:00.000+02:002009-01-25T01:54:11.007+02:00<em><span style="font-size:130%;">απρόσμενα δώρα ανέλπιστα<br />κατέφθασαν εντελώς άξαφνα<br />από δισδιάστατους φίλους<br />άγνωστους αλλά ωραίους<br /><br />και εγώ αντί για ευχαριστώ<br />στίχους τους έφτιαξα<br />και έμμετρα εξέφρασα<br />ότι θελω από καρδιάς να πω<br /><br />Άδειες στιγμές και γυμνές<br />οι ζεστές σας φωνές<br />όμορφα τις ντύσανε<br />για πολλά με πείσανε<br />και με συγκινήσανε</span></em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-5454868314717276091?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-63932904683943797252009-01-24T01:41:00.000+02:002009-01-24T02:03:59.547+02:00<em>μακάρι να μπορούσα να χαρίσω σε σένα που τυχαία έπεσες πάνω μου όμορφες μουσικές και χρώματα και ζωγραφιές και εικόνες ......Μα το δισάκι μου λιτό παλιομοδίτικο και πολυκαιρισμένο, σχεδόν γραφικό,σαν εκείνο που κρατούσαν οι επαρχιώτες που κατέβαιναν στην πόλη,απόλυτα ενδεδυμένοι την απλότητά τους και την ακατέργαστη πονηριά της ματιάς τους.<br />θυμάμαι έναν τέτοιο τύπο ,μουστάκια ατελείωτα θωριά αρχοντική ,ογδοντάρης.κοκκινομάγουλος , μια σακούλα πλαστική με την χρηστικότητα δισακιού σον ώμο, στο άγαλμα του Κολοκοτρωνη δίπλα στο Σύνταγμα να με σταματά "να σε ρωτήσω βρέ κοπελιά" και εγώ μαθημένη από μικρή να προστρέχω στον πρεσβύτερο, πλησιάζω πρόθυμα "έχεις άντρα?" ναι του λέω , με κοιτάει όλο αντρίκεια λαγνεία και μου λέει "να σε χαίρεται, γιατί άμα δεν σε χαίρεται αμαρτία μεγάλη στον θεό " και φεύγει.<br />Έκτοτε τόσο άντρίκειο θαυμασμό τόσο περίτεχνο μα και τόσο πρωτόγονο συνάμα δεν εισέπραξα,να ναι καλά αν ζεί. <br />Γιατί όλα αυτά ? για το λιτό μου δισάκι ή απλά γιατί νοιώθω πνιγμένη στο περίτεχνο το πομπώδες το άνευ ουσίας πνιγηρό φλέρτ των ομοίων μου?<br /> Μήπως γιατίμου έλειψε και λαχταρώ το απλό το ξεκάθαρο ,το τολμηρό , το πηγαίο και οχι μόνο φλερτ?</em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-6393290468394379725?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-53310036537550408882009-01-22T20:09:00.000+02:002009-01-22T23:36:06.964+02:00<em>Πόσα πλεονάζοντα λόγια <br />για τόσο θολές προθέσεις <br />καθημερινά στοιχίζονταν<br />σε συμβατές διαζεύξεις <br />και ανούσιες συζεύξεις,<br /> <br /><br /> Το φωτεινό κενό<br />τις γκρίζες επικρίσεις<br />μονομιάς επισκίασε <br /><br />Με τυπικές αφαιρέσεις <br />τους φόβους εξαίρεσε <br />αιρετική προσέγγιση<br />σε θρησκόληπτες θέσεις<br />θεούς και δαίμονες <br />σιωπηλά κατέλυσε <br /><br />άδολο κι απέριττο κενό μου <br />πόσο ικέτεψα<br />να σ' ανταμώσω. <br /><br /><br /> </em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-5331003653755040888?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-78570519410231215042009-01-22T01:30:00.000+02:002009-01-22T02:27:57.700+02:00<em>Συναντήσεις τυχαίες,<br /> <br />αρχές αστάθμητες,<br /><br />προσδοκίες διάφορες,<br /><br />στιγμές αλληλένδετες,<br /><br />οδύνες ξέχωρες,<br /><br />πληγές κρυμμένες,<br /><br />αδυναμίες παλιές,<br /><br />συγκρούσεις νέες,<br /><br />παύσεις μοιραίες,<br /><br />ελπίδες ευκταίες,<br /><br />ανατολές επόμενες,<br /><br />ζ ω έ ς γ ε ν ν α ί ε ς </em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-7857051941023121504?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-22088162059470919212009-01-21T00:45:00.000+02:002009-01-21T01:13:24.892+02:00<em>Στα μαρμαρένια αλώνια της επιβίωσης<br /> <br />σφιχτά και ισότιμα παλεύανε τα πάθη,<br /> <br />και αντρειώνονταν οι ψυχές,<br /> <br />χωρίς να μετράνε τις πληγές.<br /><br />Μοναδικό στο στήθος των γενναίων παράσημο<br /><br />θυμητάρι του ατέρμονου αγώνα <br /><br />οι ανάσες που επέμεναν να κυματίζουν<br /><br />πεισματικά το σάρκινό τους περίβλημα,<br /><br />όταν εκείνα ασάλευτα κείτονταν,<br /><br /> αμετάκλητα ηττημένα.</em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-2208816205947091921?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-76252031894041490662009-01-20T00:42:00.000+02:002009-01-20T00:57:19.295+02:00Εξέλειψαν<br />οι λόγοι από το μυαλό μου ως ερείσματα λογικής <br />κι από την καρδιά μου τα σκιρτήματα ως πόθος,<br />το κενό κατέκλυσε η άρνηση.<br />Οχι δεν είχα καμμιά σχέση με όλο αυτό,δεν θα μπορούσα.<br />Αντικατοπτρισμός ήταν φανταστικών ειδώλων<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-7625203189404149066?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-19959751073621378532009-01-18T23:47:00.000+02:002009-01-19T00:01:25.833+02:00<em>Δεν θυμόταν,μα θα μπορούσε,<br /><br />να ταν από φτηνό ΆΡΛΕΚΙΝ<br /><br />που χε διαβάσει στα δεκαπέντε,<br /><br />τούτη η φράση που σκάλωσε για τα καλά <br /><br />σε μια έλικα του μυαλού της:<br /><br />"η ζωή είναι ωραία τώρα που απαλλάχθηκες από την αφελή και θλιβερή παρουσία της" <br /><br />είναι?</em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-1995975107362137853?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-43590717841175720292009-01-18T12:46:00.000+02:002009-01-18T12:55:26.899+02:00Διψούσες πολύ για ένα ποτήρι νερό και γω για ένα σου βλέμμα, από κείνα που έκαναν τα μάτια σου να μοιάζουν με σκιερές φυλλωσιές καταμεσήμερο του Αυγούστου.Μα δεν με κοίταξες. <br />Λάτρευα εκείνο το σταχτοπράσινο που εναλλάσονταν με τους τόνους της διάθεσής σου, γύρω μας τόσοι να μας παρασέρνουν να μας μονώνουν, σαν ηχοπροστασία από τη σιωπή αναμεσά μας .Δίψαγες για ένα ποτήρι νερό και τα δακρυά μου που έπαιρναν το δρόμο τους να αναδυθούν από τη βουβή ψυχή μου εκτονώνοντας την καταιγίδα μέσα μου, φοβήθηκα πως θα μας πνίξουν, άκαιρα και προδοτικά.<br />Σου έφερα ένα ποτήρι νερό ,τίποτα περισσότερο ,ούτε που σε κοίταξα ,κοίταζα το νερό με ζήλεια, να ενσωματωθω να γίνω μια σταγόνα, να διανύσω το δρόμο του μεσα στο κορμί σου, να σε ευφράνω να ξεδιψάσω.<br />Είπες ευχαριστώ μα δεν ήμουν εκεί ,το κενό στα μάτια σου με είχε εξοστρακίσει στη γή του τίποτα που λησμονάς ότι έζησες και αποποιείσαι τη συνέχεια για το αύριο σαν δανικό ρούχο άβολο και ανάρμοστο. <br />Μου φάνηκε πως δίψαγες από καιρό για ένα ποτήρι νερό,έψαξα την πιο δροσερή πηγή ,μάζεψα με υπομονή το κρυστάλλινο νερό της, σου το πρόσφερα .Κοιταξες το ποτήρι με επιφύλαξη,το γυαλί απλό ,χαραγματιές του καιρού πάνω του ,οδύνες ψυχής που τσαλακώθηκε στο ταξίδι της. Τίποτα δεν κρυβόταν στο διάφανο μίγμα του.<br />Ηπιες βιαστικά αχόρταγα ,φοβήθηκες μην πνιγείς,πέταξες το ποτήρι στο πάτωμα χίλια κομμάτια. Το νερό σκόρπισε πάνω σου αναπόφευκτα. Ενοχλήθηκες. Δεν το γεύτηκες ,απλά ξεδίψασες το μόνο που πρόλαβα να διακρίνω ήταν η πρόσκαιρη ευφορία της ανακούφισης από την παλιά σου δίψα. Ύστερα θυμός για την αδεξιότητά μου ( ως έλλειμα τελειότητας )Δέν είχε κανένα νόημα να διαμαρτυρηθώ .....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-4359071784117572029?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-59092125916118846872009-01-17T16:04:00.000+02:002009-01-17T17:41:40.724+02:00<em>επίφαση ευαισθησίας ως ένδυμα <br /><br />στη ντροπιαστική γύμνια μας,<br /><br />ως όρυγμα προκάλυψης <br /><br />για αναχαίτιση των φόβων μας,<br /><br />ως δέρμα χαμαιλέοντα<br /><br />για να μη τρομάξουμε την ευαισθησία του άλλου<br /><br />εν τέλει ως ρούχο ξένο δανεικό,<br />που δεν μας χώρεσε.<br /><br />ο καθένας τη "σκούφια του" λοιπόν.<br /> </em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-5909212591611884687?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-49792446956040284032009-01-16T10:24:00.000+02:002009-01-16T10:46:00.975+02:00<em>Μα τα σημάδια στο λαιμό<br /> <br />δεν ήταν απ΄τα φιλιά σου,<br /><br />ήταν απ΄την ψυχή μου<br /><br />που άνθιζε πληγές,<br /><br />όμοιες με τ΄αγγίγματά σου.<br /><br />Να τα ζητάει αρνιότανε πιά,<br /><br />τα χάραζε μόνη της,<br /><br /> <br />για να θυμάται. </em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-4979244695604028403?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-23205074540179764172009-01-16T00:20:00.000+02:002009-01-16T00:35:53.328+02:00<em>Των νευρωνικών συνάψεων εφιάλτης,<br /><br />περιττά ερεθίσματα,<br /><br />ανούσιες εγγραφές,<br /><br />ασυνείδητες επεξεργασίες,<br /><br />αυθαίρετοι συνειρμοί,<br /><br />αμφιθυμικά συναισθήματα,<br /><br />έλεος, μνήμη.<br /><br />Πάψε πια τις αναίτιες καταγραφές <br /><br />και τις ύπουλες επαναφορές.<br /><br />Και συ ΒΟΥΛΗΣΗ αφυπνίσου</em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-2320507454017976417?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-78091468909943802052009-01-14T16:32:00.000+02:002009-01-15T10:09:29.588+02:00<em>Ιούδες ,Πιλάτοι και Καίσαρες τόσοι<br /><br />μα ο νυμφίος ένας<br /><br />ούτε συ ούτε εγώ.<br /><br />ο έρωτας ήταν και τον σταυρώσαμε<br /><br />κι η αγάπη στα πόδια του<br /><br />μητέρα που θρηνεί.</em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-7809146890994380205?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-33420120272461812792009-01-14T01:12:00.000+02:002009-01-14T01:33:54.988+02:00<em>Στον αγέρα σκόρπισα τη φωνή μου <br /><br /> να μην αρθρώσει τις λέξεις<br /><br />που δεν έπρεπε να ειπωθούν <br /><br />ούτε και τώρα μα ούτε και πρίν.<br /><br />Στην άμμο έθαψα τις ελπίδες μου<br /><br />να μην έχουν ανασεμιά,<br /><br />στο νερό βύθισα τ ονομά σου<br /><br />σα φωτιά να σβηστεί <br /><br />στο χιόνι πάγωσα τα μέλη μου<br /><br /> να μη λαχταρούν.<br /><br />Για την καρδιά μου που σκιρτά<br /><br />θάνατο κατάλληλο ακόμα δε βρήκα .</em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-3342012027246181279?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-14964533227849668402009-01-13T11:24:00.000+02:002009-01-14T01:33:08.538+02:00<em>Την τέχνη της διαγραφής<br /><br />γνωρίζοντας καλά<br /> <br />εαυτόν εξαίρεσες<br /><br />σπό την προσδοκία.<br /><br />Η παράληψη καταγράφηκε <br /><br />ως εικονίδιο που εξέλειψε<br /> <br />σε διάστατο περιβάλλον.<br /> <br />Στο αληθινό χαράχθηκε <br /> <br />ως πολυδιάσταση έλλειψη</em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-1496453322784966840?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-53230145052554448192009-01-11T20:53:00.000+02:002009-01-11T22:20:38.798+02:00<em>Μοναξιές περιφερόμενες, <br /><br />στο άπειρο, τυχαία συγκλίνουν.<br /><br />Μια στιγμή μόνο τεμνόμενες<br /><br />κι ύστερα αντίθετα αποκλίνουν.</em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-5323014505255444819?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-77709243565623296622009-01-10T20:55:00.000+02:002009-01-11T21:13:39.032+02:00Αγέρωχος σα Μεγαλέξανδρος<br /><br />με θωριά απόμακρη, θεική<br /><br />σπαθί ο λόγος σου ακονισμένο,<br /><br />με μιας τον κόμπο κατέλυσες.<br /> <br />Κατακτημένη από καιρό<br /><br />σε αιχμαλωσία εθελούσια <br /><br />στην άρνησή σου υποτάχθηκα<br /><br />κι απ΄τη σιωπή ηττήθηκα,<br /><br />δια παντός.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-7770924356562329662?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-50532356164581547502009-01-09T11:10:00.000+02:002009-01-11T21:15:36.010+02:00στη δίνη του τέλειου ΄<br />μικροί οριζόμαστε <br />στο πλαίσιο του άμεμπτου <br />αγωνιούμε να χωρέσουμε<br />ως αρκετοί<br />στην πλάνη του απόλυτου<br />μόνον ακυρωμένοι<br />στην προσπάθεια να επιβιώσουμε<br />συνηθισμένοι άνθρωποι<br />σ'ότι πράξαμε ένοχοι και αθώοι μαζί<br />στην αυτοκριτική μας μισοί <br />στην ψυχή μας τρωτοί<br />όπως μπορέσαμε.<br />Στις τύψεις μας όρθιοι<br /> άν και ευάλωτοι<br />στους κριτές μας υπόλογοι<br />αλλά καθαροί.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-5053235616458154750?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-68703634470839474502009-01-06T14:18:00.000+02:002009-01-11T21:19:06.747+02:00καθηλωμένοι ηδονοβλεψίες <br /><br />σε δισδιάστατες πραγματικότητες<br />ζωής άλλων <br /><br />ολίγον ευαίσθητοι,<br /><br />ολίγον εκστασιασμένοι, <br /><br />ολίγον εξαγριωμένοι΄,<br /><br />ολίγον ερωτευμένοι, <br /><br />εικονικές πραγματικότητες των εαυτών μας,<br /> <br />παρέα με φίλους που δεν ανταμώσαμε ποτέ,<br /><br />λάθρα βιώνουμε τα λάθη και τα πάθη μας, <br /><br />τις εμμονές μας σκορπίζουμε <br /><br />στων δικτύων τους ανέμους <br /><br />και αναμένουμε την απόκριση εκείνων<br /><br />που δε χώρεσαν στον τρισδιαστατο βίο μας,<br /><br />τα χέρια απλώνουμε<br /> <br />ξεδιπλώνοντας με θάρρος <br /><br />τις δίπλες των ψυχών μας<br /><br />που οι αληθινοί μας φόβοι<br /><br />πιο αυθεντικοί κι από μας <br /><br />σφιχτά κομπόδεσαν.<br /><br />σ΄ όλους μας......<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-6870363447083947450?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-46885918328281640312009-01-05T11:09:00.000+02:002009-01-11T21:28:29.471+02:00πόσες ευχές μάταιες,<br /> <br />πόση ελπίδα τελειωμένη, <br /><br />πόσες επικλήσεις του ανέφικτου,<br /><br />πόσα απελπισμένα μηνύματα ,<br /><br />πόσες υποθέσεις χωρίς αντίκρισμα,<br /><br />πόσες αναπάντητες αναμονές, <br /><br />πόσα βράδυα αξημέρωτα <br /><br />πόση ζωή χαμένη.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-4688591832828164031?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-21896417281695443262009-01-04T20:26:00.000+02:002009-01-04T20:36:17.657+02:00<strong>οι εικόνες ανοιχτές πληγές<br /><br />οι καρδιές ραγισμένες <br /><br />αιμοραγούν τα μάτια<br /><br />οι φωνές θυμωμένες<br /><br />τα παιδιά ματωμένα <br /> <br />τα παιχνίδια σπασμένα <br /><br />παραφωνία λαβωμένης χαράς <br /><br />σε σκηνικό θανάτου</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-2189641728169544326?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-72971118129953935272009-01-04T00:10:00.000+02:002009-01-11T21:33:37.336+02:00Ονειρα που με ταξιδεύετε<br />με κέρινα φτερά <br />στον ήλιο κοντά,<br />ξυπνώντας <br />σ έλεύθερη πτώση με σπρώχνετε <br />δίχως αλεξίπτωτο<br />στο κενό έκθετη<br /><br />Το δρόμο προς τη λύτρωση<br />με πόδια γυμνά,<br />να πορευτώ προτιμώ.<br />Να θυμάμαι τα μονοπάτια,<br />ο πόνος να τα ορίσει,<br />ως οδηγός απαράμιλλος, <br /> <br />μην ποτέ τα ξαναδιαβώ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-7297111812995393527?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-44162102998142399482009-01-02T10:01:00.000+02:002009-01-02T10:17:54.463+02:00η σιωπή αθόρυβη σαν χιόνι<br />σκέπαζε αργά το κορμί<br />τα μέλη βαριά,<br />η σάρκα παγωμένη,<br />η ψυχή βουβή,<br />η βούληση αρνητής της ζωής,<br />αρνιόταν να προχωρήσει.<br />Το χέρι απλώθηκε,<br />χάραξε στο χιόνι<br />την αλήθεια <br />που δε διάβασε κανείς, <br />το χιόνι αθόρυβα την έσβησε,<br />η λησμονιά την έθαψε,<br />αμετάκλητα<br />σαν το θάνατο.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-4416210299814239948?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-2187782465513622552009-01-01T17:44:00.000+02:002009-01-01T17:58:43.845+02:00Το ποτέ αντικατέστησε το κάποτε<br /><br />εξαντλώντας τις αντοχές <br /><br />στο πλαίσιο της δήθεν ανοχής σου.<br /><br />Το ΄ξερες από πάντοτε <br /><br />το ακατάλληλο για σένα, <br /><br />όμως το βολικό και ακίνδυνο <br /><br />ήταν αρκούντως δελεαστικό<br /><br />και κυρίως ανέξοδο <br />ικανό να σε ελκύσει<br /><br />από το οδυνηρό σου χθές.<br /><br />Δούρειος ίππος της ανασφάλειας,<br /><br />μάσκα που έκρυψες<br /> <br />το φόβο της απόρριψης .<br /><br />το παρελθόν σε ξεγέλασε <br /><br />όχι εγώ, <br /><br />μόνο σου χαμογέλασα<br /><br /> αθώα σαν μωρό.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-218778246551362255?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-11322280405917921812008-12-29T11:52:00.000+02:002008-12-29T11:58:19.658+02:00ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ΄<br />σε όλους <br />ο καινούργιος χρόνος που έρχεται<br />να μας βρεί καλύτερα και καλύτερους,<br /> <br />από τον παλιό που περνάει μαζί μας,<br /> τις τελευταίες του ώρες.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-1132228040591792181?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-57909645416105131432008-12-29T11:43:00.000+02:002008-12-29T11:52:16.594+02:00Ακουγόταν πάντοτε τόσο ζοφερό <br />από τα παιδικά μου χρόνια <br />"ούτε ενα χρόνια πολλά δεν ευχήθηκε ,αμαρτία"<br />ήταν από τότε η αδιάψευστη απόδειξη<br />της ύστατης απαξίωσης και της άρνησης κάποιου<br />και η πιό φανερή δήλωση θυμού.<br /><br />τι να ταν άραγε το κρίμα <br />αυτού που άξιζε τέτοια τιμωρία ?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-5790964541610513143?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-82706007934930613252008-12-28T23:59:00.000+02:002008-12-29T00:01:46.460+02:00Κρατούσες τη σβήστρα,<br />έσβησες το λάθος. <br />Δεν υπήρξε<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-8270600793493061325?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-72628727187348186472008-12-27T09:08:00.000+02:002008-12-27T09:14:32.219+02:00τέτοιες μέρες <br />αν τον πόνο του άλλου<br />δεν μπορείς να νοιαστείς<br />από ανθρωπιά <br />μπροστά του ξενδιάτροπα<br />απέφυγε να χαρείς <br /><br />στους γονείς μου<br /><br />που με μάθαιναν την έπαρση ν άποφεύγω<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-7262872718734818647?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-38590481675687798302008-12-26T16:55:00.001+02:002008-12-26T18:34:30.923+02:00είθε να ναι καλός ο χρόνος που αχνά ξεπροβάλλει.<br />είθε να γεμίσει τις ζωές μας με φως και αλήθεια.<br />είθε τούτη η συνεχής γέννηση κάθε χριστούγεννα <br />να πλημμυρίσει τις ψυχές μας με ζεστασιά και συγχώρεση<br />είθε να ανταμώσουν όσοι αγαπήθηκαν πολύ<br />είθε να φιλιώσουν όσοι τραυμάτισαν ο ένας τον<br />άλλο πολύ΄.<br />αμήν.....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-3859048167568779830?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-12405166004968763412008-12-24T19:15:00.000+02:002008-12-24T19:32:07.221+02:00γλυκερές αναμνήσεις <br />εισβάλλουν απρόσκλητες <br />πολιορκώντας αμείληκτα<br />την αδύναμη θέληση διαγραφής τους.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-1240516600496876341?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-11827231261047169102008-12-20T08:33:00.000+02:002008-12-23T10:24:16.952+02:00τη λήθη παρήγγειλα <br />να τελειώσω <br />στο χιόνι κυλίστηκα <br />να παγώσω <br />μπροστά σου στάθηκα <br /> απαράλλακτη <br />στη νύχτα παραδόθηκα <br />να ξεχάσω <br />το πρωι με αντάμωσε <br />χωρίςνα μπορέσω.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-1182723126104716910?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-62846499719791758452008-12-19T01:57:00.000+02:002008-12-19T02:06:55.485+02:00<span style="font-family:lucida grande;font-size:130%;">στα όρια της ύπαρξής μου ορίσθηκε </span><br /><span style="font-family:lucida grande;font-size:130%;">χαρακίρι αυτοκριτικής </span><br /><span style="font-family:lucida grande;font-size:130%;">απλωμένο χέρι </span><br /><span style="font-family:lucida grande;font-size:130%;">πριησμένα μάτια </span><br /><span style="font-family:lucida grande;font-size:130%;">πεθαμένη ελπίδα </span><br /><span style="font-family:lucida grande;font-size:130%;">υποταγή του ονείρου<span></span></span> <blockquote></blockquote><br /><span style="font-family:lucida grande;font-size:130%;">ρεαλισμός </span><br /><span style="font-family:lucida grande;font-size:130%;">αγάπη</span><br /><span style="font-family:lucida grande;font-size:130%;">φιλί ζωής </span><br /><ul><li><strong><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:lucida grande;">για σένα</span> .....</span></strong></li></ul><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-6284649971979175845?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-49743586414083209392008-12-14T19:36:00.000+02:002008-12-14T19:37:11.975+02:00Διψούσες πολύ για ένα ποτήρι νερό και γω για ένα σου βλέμμα, από κείνα που έκαναν τα μάτια σου να μοιάζουν με σκιερές φυλλωσιές καταμεσήμερο του Αυγούστου. Μα δεν με κοίταξες,Λάτρευα εκείνο το σταχτοπράσινο που εναλλάσονταν με τους τόνους της διάθεσής σου, γύρω μας τόσοι να μας παρασέρνουν να μας μονώνουν. σαν ηχοπροστασία από τη σιωπή αναμεσά μας .Δίψαγες για ένα ποτήρι νερό και τα δακρυά μου που έπαιρναν το δρόμο τους να αναδυθούν από τη βουβή ψυχή μου εκτονώνοντας την καταιγίδα μέσα μου φοβήθηκα πως θα μας πνίξουν, άκαιρα και προδοτικά.Σου έφερα ένα ποτήρι νερό ,τίποτα περισσότερο ,ούτε που σε κοίταξα ,κοίταζα το νερό με ζήλεια, να ένσωματωθω να γίνω μια σταγόνα να δυανύσω το δρόμο του μεσα στο κορμί σου να σε ευφράνω να ξεδιψάσω.Είπες ευχαριστώ μα δεν ήμουν εκεί ,το κενό στα μάτια σου με είχε εξοστρακίσει στη γή του τίποτα που λησμονάς ότι έζησες και αποποιείσαι τις ελπίδεσς σαν δανικό ρούχο άβολο και ανάρμοστο. Μου φάνηκε πως δίψαγες από καιρό για ένα ποτήρι νερό,έψαξα την πιο δροσερή πηγή ,μάζεψα με υπομονή το κρυστάλλινο νερό της, σου το πρόσφερα .Κοιταξες το ποτήρι με επιφύλαξη,το γυαλί απλό ,χαραγματιές του καιρού πάνω του ,οδύνες ψυχής που τσαλακώθηκε στο ταξίδι της. Τίποτα δεν κρυβόταν στο διάφανο μίγμα του.Ηπιες βιαστικά αχόρταγα ,φοβήθηκες μην πνιγείς,πέταξες το ποτήρι στο πάτωμα χίλια κομμάτια. Το νερό σκόρπισε πάνω σου αναπόφευκτα. ενοχλήθηκες. Δεν το γεύτηκες ,απλά ξεδίψασες το μόνο που πρόλαβα να διακρίνω ήταν η πρόσκαιρη ευφορία της ανακούφισης από την παλιά σου δίψα. Ύστερα θυμός για την αδεξιότητά μου ( ως έλλειμα τελειότητας )Δέν είχε κανένα νόημα να διαμαρτυρηθώ .....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-4974358641408320939?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-16550410663199192802008-12-12T01:06:00.000+02:002009-01-18T12:40:54.610+02:00ποιός σου πε πως το χρειαζόμουνα<br />να με ποθείς για να με κολακεύεις<br />προτιμούσα ενα απλό θανατερό δηλητήριο<br />του μια κι έξω ,σαν σε Ρωμαική αυλή<br />πιότερο θα μας ταίριαζε,<br />παρά τούτο το χρυσωμένο χάπι<br />της μεγαλόθυμης λεπτότητάς σου,<br />στο στομάχι μου έκατσε σαν μέταλλο<br />αδιάβλητο στο χρόνο<br />να ανασταίνει τις ελπίδες μου κίβδηλα <br />να με σκοτώνει αληθινά<br />αργά βασανιστικά ώρα την ώρα,<br />ύπουλα διαφεντεύοντας τα μύχια κανάλια<br />της δήθεν εναπομείνασας λογικής μου<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-1655041066319919280?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-76457278527723145292008-12-07T19:38:00.001+02:002008-12-07T19:38:45.826+02:00αποχαιρετισμοί γιατί να φεύγουν αυτοί που αγαπήσαμε πολύποιός θεός το καθόρισε και γιατί<br />Ετικέτες φθινόπωρο<br />πρόχειρο<br />22/11/2008<br />από τον/τη EVISSA<br /><a class="link" href="http://www.blogger.com/post-delete.g?blogID=3238175684527943890&amp;postID=8458364797569734655">Διαγραφή</a><br />1 – 3 από 3<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-7645727852772314529?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-28561755538175206842008-12-07T18:44:00.000+02:002009-01-17T22:02:56.991+02:00η θάλασσα κατάπινε τις χαλαρές σταγόνες της βροχής πιο αδηφάγα κι από το καλοκαιρινό ρυτιδιασμένο χώμα του κάμπου<br />το γαλάζιο χρώμα της το δινε πίσω το γαλάζιο σου ποδήλατο που μέσα απ τις ακτίνες του μ άφηνε να τη δω, ακουμπισμένο στο σταντ της παραλιακής λεωφόρου.<br />Δεν ξέρω αν βρήκα το κουράγιο η απλά με έσπρωξε ,το μόνο που θυμάμαι τώρα είναι ο απρόσμενος, απαγορευμένος για μέρες ήχος της φωνής σου στο θυροτηλέφωνο .<br />Για ένα λεπτό μόνο, τόσο χρόνο σου ζήτησα μα μου δωσες κάτι παραπάνω ,για να καταλάβω. θυμάμαι το χρώμα των ματιών σου να εναλλάσεται όμοια με τον τόνο και την ένταση της φωνής σου.Απερίγραπτα διδακτικός με μάθαινες αυτά που δεν ήξερα-τι κρίμα- κι ας ερχοταν οι άλλοι σε μένα για να μάθουν..... "την τύφλα μου" βλαστήμισα,εσυ συνεχιζες να με ρωτάς και εγω αβέβαια απαντούσα "νομίζω πως κατάλαβα"......<br />Σήμερα κανονικά θα έπρεπε να ξέρω ότι ο έρωτας είναι πάθος, άρα και ψύχωση,υπερνικά την αγάπη , σε εμποδίζει να δείς τις ανάγκες του άλλου, (του αντικειμένου του πόθου σου δηλαδή) γιατί σε κάνει εγωιστή και σκέφτεσαι μόνο πως θα ικανοποιήσεις τις δικές σου ανάγκες. <br />Χαμογέλασα γιατί κατάλαβα καλά αυτό που και ο τρίχρονος σκαλωμένος στα απέναντι κάγκελα μπόμπιρας θα καταλάβαινε .<br />Λέγε με ανεπιθύμητη -ανεπιθύμητο και το δώρο σου.<br />Γιατί εγώ νόμιζα πως τα δυο τους μέσα μου ειχαν γίνει γόρδιος δεσμός? και κάθε φορά που πίστευα ότι μπορεί να σε στεναχώρησα έχανα τη γη κατω από τα πόδια μου και με αναστάτωνε κι η πιο μικρή αυλακιά στο μέτωπό σου κι οι σκιές στα μάτια σου θύελλα που με παρέσυρε σε ερήμους αγωνίας.<br />Ετσι έμαθα να χρησιμοποιώ την λέξη ψύχωση με καινούργιο νόημα και λέω σύντομα να απευθυνθώ στον κατάλληλο γιατρό να με γιάνει ,λές να με πάρει για τρελλή άμα του πω πως είμαι ερωτευμένη?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-2856175553817520684?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3238175684527943890.post-63049911146464007172008-11-23T14:48:00.000+02:002008-11-23T15:11:52.086+02:00ποιός είπε πως οι έρωτες κοστίζουν .<br />έχει και φθηνούς στηναγορά ,<br />εφήμερους ,της μιας δραχμής ,της μιας βραδυάς<br />φανταστικούς, κίβδηλους,<br />ψευδαισθητικούς,μονόπλευρους ,<br />κι άλλους τόσους κατ επίφαση έρωτες<br /><br /><br />τους άλλους ποιός διατίθεται να τους πληρώσει?<br />γέμισε η αγορά κινέζικη πραμάτεια και βιαστικούς αγοραστές<br />αναλώσιμοι και κείνοι όπως η πραμάτεια<br /><br />στην αγορά του αλ χαλίλι θα σε ψάξω<br />μήπως και σε βρώ μυθικό ,<br />σκονισμένο ξεχασμένο από καιρό<br />κι όσα έχω θα σου δώσω<br /><br />την αξόδευτη αγάπη ν άκουμπήσω ΄<br />που μέσα μου στοιβάζω ανέλπιδα<br />γέμισε η ψυχή και χώρο πια δενέχει<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3238175684527943890-6304991114646400717?l=ashmanton.blogspot.com' alt='' /></div>EVISSAhttp://www.blogger.com/profile/03271999728152278087noreply@blogger.com2